خاطرات اکبر هاشمی - ۲۴ آذر ۱۳۶۶

صبح چمدان را بستیم و به مجلس رفتیم. تا ده و ربع در جلسه علنی بودم. مراجعه نمایندگان زیاد بود. پیش از دستور درباره مسائل جاری داخل اسرائیل صحبت کردم . آقای [محمد[یزدی]نایب رئیس مجلس]، قبل از دستور اظهاراتی کرد که طیف مخالف عصبانی شدند. از درگیری جلوگیری کردم .

در دفترم با آقایان [اسداله[بیات،]حسین[هاشمیان،]عبدالله] نوری و هادی خامنه ای ملاقات داشتم. آنها درباره انتخابات صحبت کردند و نگران حمایت من در چارچوب جامعه روحانیت مبارز از جریان مقابل بودند که اطمینان داده شد، به خاطر جایگاه ریاست

مجلس و فرماندهی جنگ، در انتخابات بی طرف خواهم ماند.

رئیس و مخبر کمیسیون کار آمدند و در خصوص نظرات شورای نگهبان درباره قانون کار چاره جوئی کردند. قرار شد به امام نامه بنویسند. از آیت الله خامنه ای خواستم که برای تجمع دانشگاه آزاد اسلامی در مقابل مجلس در روز پنجشنبه سخنرانی کنند؛ قبول فرمودند.

ظهر آقای کنگرلو آمد. اخبار فشار فراوان غربی ها و صهیونیست ها و ارتجاع عرب بر فرانسه را آورد که [ژاک] شیراک از ما استمداد کرده بود. یکی از مسلمانان ترکیه که به جنگ و انقلاب کمک می کند، آمد. از او تشکر کردم.

ساعت چهار بعد از ظهر به قصد سفر به خوزستان، به سوی قم حرکت کردیم. بعد از مغرب به منزل آیت الله منتظری رسیدیم. خودشان و پاسدارهایشان، ظاهراً خوشحال شدند و بحث کردند. گفتم آقای سیدهادی و دامادشان هم آمدند. بیشتر صحبت ها درباره مسائل جنگ و مسائل گروه سید مهدی بود. ایشان از فشاری که بر افراد پائین گروه وارد می شود، ناراضی است و بیشتر از وزارت اطلاعات و سرسختی امام در این خصوص و از گرفتن مدارسشان و کتابخانه سیاسی هم ناراضی است و خواستار اعاده آنها است.

ساعت هفت و نیم به ایستگاه قطار رفتیم و سوار قطار شدیم. دکتر روحانی و آقای افشار – مدیر عامل شرکت راه آهن - هم منتظر بودند. آنها یک واگن مخصوص به قطار بسته بودند. شام خوردیم و تا ساعت ده شب حرف زدیم و سپس خوابیدیم در اثر تکان ها و بوق های قطار، خوب نخوابیدم و مکرراً بیدار شدم.