خاطرات اکبر هاشمی - ۱ شهریور ۱۳۶۹

بحران خلیج فارس روز افزون است. [آقای غلامرضا آقازاده]، وزیر نفت آمد. گفت بازهم قیمت نفت در حال تصاعد است و رییس الجزایرى اوپک خواسته است که جلسة مشورتى در وین تشکیل شود؛ پذیرفتم. در مورد آقاى [محمدجواد]تندگویان که ممکن است این روزها آزاد شود، پرسید؛ گفتم اگر بخواهد سمت معاونت داده شود.

هیأت الجزایرى آمدند. [آقای عبدالعزیر بل خادم، نایب رییس مجلس ملی الجزایر]، ضمن محکوم کردن تجاوز عراق[به کویت]، از فشار غرب به عراق اظهار نگرانى کرد و از ما درخواست نمود که با کمک به عراق، در کم کردن آثار محاصره، اعتماد آنها را جلب کنیم و از این طریق، عراق را وادار به خروج از کویت کنیم.

[شیخ صباح الاحمدالصباح]، وزیر خارجه کویت آمد . ماجراى اشغال کویت را گفت و مدعى شد، چند دقیقه قبل از تصرف مقر، [شیخ جابرالاحمدالصباح]امیرکویت با اتومبیل به سوى عربستان فرار کرده است. گفت اکثریت نیروى هوایى و نیمى از نیروى دریایى هم خود را به عربستان سعودى رسانده اند. مدعى است مقاومت شروع شده است و ارتش عراق در کویت روحیه ندارد. معتقد است به زودى درگیرى آمریکا با عراق آغاز مى شود. صدام سقوط مى کند و احتمالاً عراق تجزیه مى شود. به او گفتم موضع ما، همان موضع اعلام شده است. در جلسة خصوصى، خواست که مشکل مان را با عربستان سعودی حل کنیم.

آقاى [محمدرضا]مهدوى کنى آمد. از اینکه شهردارى تهران اراضى زراعى [روستای]کَن، [واقع در شمال غرب تهران] را به عنوان معوّض اراضى واقع در طرح هاى عمرانی تهران اعلان کرده است، شکایت داشت. همچنین خواست که به آقاى آیت الله [سیدمحمدرضا]گلپایگانى، براى پرداخت شهریه به طلاب پاکستان ارز بدهیم و براى حفظ محافظان بعضى از شخصیت ها تأکیدکرد.

عصر به مناسبت هفته دولت، همراه اعضاى دولت، به ملاقات آیت الله خامنه اى رفتیم. من و رهبری صحبت کردیم . همان جا نشان درجه یک فتح را به من دادند؛ پذیرفتم. مدتى پیش مى خواستند بدهند، مناسب نمى دیدم، ولى با پیروزى هاى جارى، قابل قبول شده بود . عصر به خانه آمدم.