خاطرات اکبر هاشمی - ۲۲ مرداد ۱۳۷۶

بعد از نماز، مقدارى در ساحل دریا قدم زدم. اخبار را از رسانه هاى داخلى و خارجى گرفتم. تفسیر خارجى ها از ترکیب کابینه آقاى خاتمى مثبت است؛ برخلاف معمول گذشته تفسیرها.

براى دیدن منطقه اشکور رفتیم؛ از راه کلاچاى، از شهر رحیم آباد، مرکز بخش در کنار رودخانه پل رود، تا آخر رفتیم. تقریباً نیمى از راه آسفالت شده و بقیه در دست ساخت است و یکى از اهداف بازدید، دیدن همین راه است.

دره سرسبز و بسیار عمیق در محاصره جنگل ها است و روستاهاى پراکنده در کنار آب و یا در ارتفاعات وجود دارند؛ حدود 400 روستاى کوچک و بزرگ. تاکنون راه ماشین رو نداشته اند. با قاطر و حیوانات دیگر حمل و نقل انجام مى شده.

در سفر گذشته ام در سال 70 با هلى کوپتر آمدم و دستور تسریع در ساخت راه را دادم. مردم خیلى ممنون اند، چون منطقه را با این راه از انزوا و محرومیت بیرون آورده ایم. محصول فندق، شبیه پسته در رفسنجان سودآور است. برق هم همراه راه پیش مى رود. مدرسه و خانه بهداشت هم دارند و تعداد زیادی اتومبیل جیپ روسى که در مزایده اى از ارتش خریده اند؛ کهنه و از قبل از انقلاب است.

در کنار مزرعه اى ایستادیم. پیرمردی بسیجى صاحب مزرعه به نام بابایى، فوراً من را شناخت؛ با اینکه عمامه نداشتم. توضیحات داد و با فندق و آلوچه پذیرایى کرد. نیم سکه به او هدیه دادم. در مراجعت، با دختر و پسرش سر راه نشسته بودند و مقدارى فندق تازه هدیه کردند که سوغات ببریم. تقاضاى ساخت منبع آب براى روستا کرد و بخشش وام زلزله زدگان.

در آخر دره به روستاى «سپاده» رسیدیم که بناست از آنجا به جاده اى که از تنکابن از طریق دره جنت رودبار مى آید، وصل شود. قرار بود این قله را پیاده برویم و از آن راه برگردیم، ماشین ها آن طرف آماده نبودند، برگشتیم.

با مأموران راه سازى از اداره راه صحبت کردم.کوه را مى تراشند و گاهى تونل مى زنند. وسایل خوبى داشتند. بخشى از هزینه را دفتر مناطق محروم داده است. نیم سکه به آنها دادم که گوسفند بخرند و کباب کنند.

با خستگى زیاد ساعت سه و نیم بعد از ظهر به اقامتگاه رامسر رسیدیم. عصر از دریا استفاده کردم. امروز دریا طوفانى است. ضمناً آب دریا هم کمى عقب نشسته؛ مثل اینکه عقب روى ادامه دارد. از یک سال پیش، پیشرفت و بالاآمدن نداشته است. بچه ها و محافظان هم به شنا و بازى والیبال و فوتبال و جت اسکی سرگرمند؛ تفریح خوبی است.