خاطرات اکبر هاشمی - ۱۶ فروردین ۱۳۷۶

دیشب و امروز باران خوبى داشتیم. تا ساعت ده و نیم صبح کارها را انجام دادم. [آقای مهادی ویمانا]، سفیر تایلند براى تقدیم استوارنامه آمد. مذاکرات تشریفاتى و معمولى بود؛ با ادبیات اسلامى صحبت مى کرد. از او توضیح خواستم، معلوم شد مسلمان است. بیشتر با او گرم گرفتم. گفت 10 درصد مردم تایلند مسلمان اند. بعد از مذاکرات، مى خواست دست من را ببوسد که مانع شدم. معانقه کردیم.

[آقای استوارت هیوم]، سفیر استرالیا هم براى تقدیم استوارنامه آمد. صحبت ها در مورد توسعه همکارى ها بود. تذکر دادم که تجارت مان باید تعادل داشته باشد؛ امروز مازاد تجارى به نفع آنها است و نیز در مورد رأى هاى منفى که در مجامع بین المللى علیه ما

دارند، تذکر دادم. روى همکارى بر محور اقیانوس هند تأکید شد.

[آقای سید علی اکبر طاهایی]، استاندار گیلان آمد. درخواست سفر به گیلان براى افتتاح طرح ها را دارند و کمک به کشاورزان برنج که امسال قیمت محصولشان پایین است. [آقای علی اکبر شعبانی فرد]، استاندار ایلام آمد؛ براى پیگیرى وعده هایى که در سفر داده ام و تشکر از مساعدت ها.

دکتر [حسن] حبیبى، [معاون اول رییس جمهور] آمد. راجع به موزه قرآن و خوابگاه دانشجویان خارجى که براى آموزش زبان فارسى به ایران مى آیند و محل مجمع تشخیص مصلحت نظام و انتخابات [ریاست جمهوری] صحبت شد. عصر دکتر [علی اکبر] ولایتى، [وزیر امورخارجه] آمد. گزارش سفر به کشورهاى شمال غرب آفریقا، براى دعوت سران جهت شرکت در کنفرانس تهران را داد.

شوراى عالى امنیت ملی جلسه داشت. دربارة مسأله انفجار الخُبَر و درخواست سعودی ها براى تحویل متهمان و سفر من به مکه صحبت و تصمیم گیرى شد. اکثریت، طرفدار انجام سفرم هستند، ولى خود قانع نیستم. دربارة احتمالات دادگاه میکونوس و عکس العمل ما و نیز شرایط انجام مانور نظامى در قشم تصمیم گیرى شد. به خانه آمدم. آقاى [محمدحسن] رحیمیان، [رییس بنیاد شهید] و فرزندانش آمدند.