خاطرات اکبر هاشمی - ۱۴ فروردین ۱۳۷۸

[آقایان حسن حبیبی، سیدرضا زواره‌ای، محمدرضا عباسی‌فرد، احمد علیزاده، محمدرضا علیزاده و علی‌آراد]، حقوقدانان شوراي نگهبان آمدند و گفتند، مردم جاي خالي شما را در مديريت كشور حس مي‌كنند و خواستند كه در مسایل مهم كشور، بيشتر حضور داشته باشم. گفتم سياستم همين است كه فضا را براي بروز استعدادها و ظهور مديريت‌هاي جوان‌تر و پُرانرژي‌تر باز كنيم. به آقاي عباسي‌فرد گفتم كه به آقاي [مرتضی] مقتدايي، [دادستان کل‌کشور] بگويد، اگر بنا است رهبري آقاي كرباسچي را بعد از محكوميت عفو كنند، ترجيح دارد كه قوه قضایيه خود مسأله را حل كنند و يا زمان را براي بررسي مجدد پرونده، بيشتر كنند.

آقاي [هاشم هاشم‌زاده] هريسي از اعضاي [مجلس] خبرگان آمد. خاطره‌اي از اول انقلاب گفت كه من در مسئوليت سرپرستي وزارت كشور، حكمي به ايشان داده‌ام كه در آذربايجان به امور رسيدگي كنند و از اينكه تعبير مأموريت موجود در پيش‌نويس را به «خواهشمندم» تغيير داده بودم، تحت تأثير قرار گرفته. پيشنهاد داشت، [مجلس] خبرگان را با علني‌كردن مذاكرات و فعال‌كردن كميسيون تحقيق، فعال‌تر كنم و بهتر است رهبري از اين سخنان ستيزه‌جويانه كمتر بگويند و ستاد اجرايي فرمان امام را از خودشان جدا كنند. 

آقايان دكتر [محمدعلی] نجفي و [مسعود] نيلي از سازمان برنامه و بودجه آمدند. سياست‌هاي كلي برنامه سوم را كه به تصويب دولت رسيده، براي بررسي در مجمع [تشخیص مصلحت نظام]  آوردند و گفتند كه از سال گذشته، حدود 500 ميليارد تومان بدهي مانده و احتمالاً در سال‌جاري هم حتي در صورت اصلاح قيمت نفت، حدود هزار ميليارد تومان، كسر بودجه دارند و ضمن انتقاد از خطبه جمعه گذشته آقاي [محمد] يزدي، از خطبه‌هاي جمعه ديروز من تشكركردند.

عصر خانم دكتر [نسرین] معظمي، [رییس مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی خلیج فارس] و گروه علمي كه در قشم همكارش بودند، آمدند و از آقاي [بهروز] بوشهري، [مدیرعامل سازمان منطقه آزاد قشم] شكايت داشتند؛ براي عدم حمايت آنها. جمعي از اعضاي [شورای مرکزی حزب] كارگزاران [سازندگی] آمدند و براي حل مشكل آقاي كرباسچي استمداد كردند. ظهر فائزه و محسن، ناهار آمدند. فائزه اصرار داشت، براي اجازه سفر به نيويورك كه قبلاً قرارگذاشته با تأييد آقاي [هادی] نژادحسينيان، [نماینده دایم ایران در سازمان ملل]؛ مخالفت‌كردم.