خاطرات اکبر هاشمی - ۳ اردیبهشت ۱۳۶۱

در خانه ماندم. براى نماز جمعه به دانشگاه رفتم. ناهار در خانه تنها بودم و حاضرى خوردم. راهپيمايى، ورزش و مطالعه، وقتم را پركرد. در خطبه ‏هاى نماز [جمعه] از كودتا، ازدواج همسران شهدا، مسايل اقتصاد و حمله به لبنان از سوى اسرایيل گفتم.  

عصر احمدآقا آمد و مطالبى درباره تبليغات رايج عليه آقاى شريعتمدارى صحبت شد و خبر داد كه امام امروز آقاى [شيخ حسن] صانعى را نزد آقاى شريعتمدارى فرستاده و به ايشان اطمينان داده‌اند كه محاكمه نمى‌شوند ولى تذكر داده‌اند، خود شما مقصريد كه از اول به تذكرات توجه نكرديد و ما قبلاً گفتيم كه جلوى مردم را نمى‌توانيم بگيريم.

شب مسئولان سپاه آمدند. از اساسنامه مورد بحث در مجلس ناراضي‏اند و چاره‏جويى مى‏كردند. با مذاكرات كمى آرام گرفتند، اما قانع نشدند و ضمناً گفتند به اظهارات ميانجى‌هاى كنفرانس اعتماد نشود؛ ممكن است فريبكارى باشد. در بين راه نماز جمعه، اتومبيل من تصادف كرد و رادياتور آن سوراخ شد.