خاطرات اکبر هاشمی - ۱ اردیبهشت ۱۳۶۴

بعد از نماز به مجلس رفتم. مسأله مهمى در گزارش ها نبود. در جلسه علنى [مجلس] مشکل وزارت صنایع سنگین را داشتیم؛ چون نظریه شوراى نگهبان، رنگ سیاسى به خود گرفته و موضع گیرى هاى سیاسى، کار را در مجلس مشکل تر مى کند. جلسه دشوارى بود و با تصویب یک فوریت براى لایحه دولت و رد دو فوریت طرح 130 نفر از نمایندگان، کمى از مشکل حل شد، ولى تا زمانى که تکلیف این وزارت مشخص شود، مشکلاتى در پیش خواهیم داشت.

جمعى از فرماندهان سپاه که به کردستان مأمور شده اند، آمدند؛ براى آنها صحبت کردم. آقاى بهرامى ساوجى آمد و تقاضاى کار براى فرزندش و ملاقات براى یک فرد عراقى داشت. آقاى [عباس] بابایى هم از فرماندهى نیروى هوایى انتقاد داشت و پیشنهادهایى ارایه کرد. عصر براى جرم گیرى دندان هایم به دندانپزشکى مجلس رفتم.

سفیر جدیدمان در ونزوئلا براى خداحافظى آمد. به او گفتم که تحقیق کند، علت بدهى هاى خارجى ونزوئلا با داشتن صادرات زیاد نفت چیست؟ آقاى محسن رضایى آمد. او را از مخالفت با طرح عملیاتى [سرهنگ] صیاد [شیرازى] برحذر داشتم. او دلایل مخالفت خود را گفت؛ بعضى از آنها قابل قبول است که به او گفتم براى رفع عیوب تلاش کند؛ بعضى نیز مهم نیست و لذا بر همکارى تأکید داشتم و براى رفع سوءظن او توضیحاتى دادم.

تا ساعت نه شب، در دفترم کار کردم. آقاى صیاد [شیرازى] درباره کارش توضیحاتى داد. از وزارت نفت، درباره هلی کوپترى که پس از فرار در عربستان سقوط کرده و خلبانش کشته شده است، توضیح خواستم. آقاى [على اکبر] ناطق [نورى- وزیر کشور-] تلفنى، مشکل کنترل حزب اللهى ها را مطرح کرد؛ مخصوصاً پس از تأیید رییس جمهور در نمازجمعه گذشته. قرار شد که با خود آقاى [آیت الله] خامنه اى صحبت شود که مشکل را حل کنند. تلفنى احوال آقاى ربانى [املشى] را پرسیدم که گفتند مثل سابق است.