خاطرات اکبر هاشمی - ۲۷ فروردین ۱۳۷۰

دیشب نزدیک ساعت دوازده شب، با زنگ دفتر رهبرى بیدار شدیم. آقاى محمدى گلپایگانى اطلاع داد که درد معده آیت الله خامنه اى شدت یافته و دکترها توصیه به عمل جراحى کرده اند، ولى فعلاً با استفاده از مُسکّن خوابیده اند و فردا نمى توانند به نماز عید بروند و در مراسم عید شرکت کنند. خواسته اند که من نماز عید فطر را اقامه کنم. توصیه کردم که اگر حال شان نامساعد شد، من را خبر کنند. به کتابخانه ام آمدم و مسایل مربوط به عید فطر را خواندم و سوره هاى «اَعلى» و «وَالشّمس» را خوب حفظ کردم. عفت هم کمک می کرد. دیر خوابیدم.

صبح زود با زنگ ساعت بیدار شدم. استحمام کردم، نماز خواندم و براى خطبه ها مطالعه کردم. پس از صرف صبحانه به سوى مصلاى تهران حرکت کردم. عفت و مهدى هم با من آمدند. هنگام نماز برای احتیاط، ورقه اى که دو طرف آن سوره هاى «اَعلى» و «شمس» نوشته شده بود، به همراه داشتم که مبادا هنگام قرائت فراموش کنم و افتضاح به بار آید. خطبه ها را کوتاه خواندم که مردم به عیدشان برسند. جمعیت عظیمى آمده بودند.

به دفترم رفتم. گزارش ها را خواندم. وزیر کشور به همراه فرماندهان نیروى انتظامى آمدند. آقاى [عبدالله] نورى گزارش داد. برایشان صحبت کردم. به عیادت رهبری رفتم. دردشان ساکن شده بود، اما رنجور بودند. اطباء گفته اند که در کیسه صفرا، شن زیادى جمع شده است و باید عمل شود.

قرار شد قبل از عمل جراحی، بررسى بیشترى بکنند و قرار شد براى جلوگیرى از شایعات، ملاقات کوتاهى با فرماندهان انتظامى داشته باشند. در مورد پیشنهاد آلمانى ها در خصوص استفاده از هلی کوپترهاى خودشان براى کمک رسانى به آواره ها مذاکره شد؛ مخالفتى نداشتند. به خانه آمدم. خیابان ها نسبتاً خلوت بود.

ظهر و عصر و شب بستگان آمدند. دکتر [سیف الله] وحید [دستجردی، رییس سازمان هلال احمر] آمد و گزارش وضع آوارگان و کمک ها و نیازها را داد.