خاطرات اکبر هاشمی - ۲۳ فروردین ۱۳۶۹

ساعت هفت ونیم صبح به دفترم رسیدم. بعد از سحر خوابم نبرد؛ کسل بودم. تا ساعت نُه ونیم،کارهاى باقی مانده دیروز انجام شد. آقاى[حسین] محلوجى آمد. گزارش سفر به ایتالیا را داد؛ مطلب تازه اى نداشت، جز نقل اصرار آقای [جولیو]آندره ئوتى، نخست وزیر ایتالیا، براى آزادى گروگان ها و تمایل ایتالیا به سفر من به آنجا.

آقاى [سید محمدحسین]عصّار آمد. براى رفع فشارهاى تبلیغاتى و کاری بر اعضاى انجمن حجتیّه استمداد کرد. استانداران باختران[= کرمانشاه]،کردستان و آذربایجان غربى آمدند؛ گزارش اوضاع را دادند و براى تسهیل امور و ابلاغ مصوبه شوراى عالى امنیت استمداد کردند.

آقاى [سراج الدین]کازرونى، [وزیر مسکن و شهرسازی] آمد. در مورد طرح اصلاح ساختار شهرهاى بزرگ، از تجمیع قطعات کوچک و ساخت آپارتمان هاى بلند، با تشویق بخش خصوصى، از طریق دادن تراکم بیشتر به اراضى بزرگتر و مسایل دیگر شهرسازى و همچنین موضوع انتقال پایتخت کشور از تهران، نظرخواهى کرد.

عصر آقاى[مهدی] کروبى، [رییس مجلس شورای اسلامی]آمد. در مورد مسایل کشور مذاکره شد. به خاطر عدم شرکت در ضیافت دیشب عذرخواهى کرد. استاندار اصفهان آمد. گزارش استان را داد و براى امور مسکن استمدادکرد.

هیأت رییسه مجمع نمایندگان مناطق محروم آمدند. براى آیین نامه مصرف اعتبارات مناطق محروم، پیشنهادهایى داشتند. مشاوران[رییس جمهور] آمدند. راجع به کیفیت انجام وظایف، تحصیل اطلاعات، نیازهاى کارى، آیین نامه و شرح وظایف تصمیم گیرى شد؛ آنها افطار مهمانم بودند. شب به خانه آمدم. در راه هندوانه نوبرانه دیدم؛ گفتم خریدند.