خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ فروردین ۱۳۷۶

تا ساعت یازده در خانه مطالعه مى کردم. در منزل، گزارش ها را که روى کامپیوتر مى آید، خواندم؛ کامپیوتر منزل به مرکز اطلاعات دفتر وصل است. روزهاى تعطیل و شب ها که در خانه هستم، از این طریق در جریان اخبار و گزارش ها قرار مى گیرم.

ساعت دوازده به محل سد لتیان آمدیم. عفت و بچه ها هم ظهر رسیده بودند. آنها براى احوال پرسى همسر یاسر، به بیمارستان دی رفته بودند. با على، فرزند فاطى، شوخى کرده بودند و دختر تازه رسیده یاسر را نامزدش کرده بودند و على قهر کرده بود و سر میز ناهار حاضر نمى شد. بالاخره قولى دادیم که او را نامزد بچه هاى دیگر کنیم تا قهرش را بشکند، ولى شوخى ادامه دارى خواهد بود!

تا عصر وقت به استراحت و مطالعه و قدم زدن در سواحل دریاچه سد گذشت. امسال به خاطر خشکسالى، سطح آب سد خیلى پایین رفته و به تازگى با نصب تلمبه در ساحل دریاچه سد لار، ثانیه اى پنج مترمکعب آب را پمپاژ مى کنند و به سوى لتیان مى فرستند و در مسیر از نیروگاه آبی مى گذرد و برق تولید مى کند؛ این آب معمولاً از دریاچه سد لار فرار مى کند و به دریاى خزر مى رود و هنوز هم نتوانسته ایم این عیب سد لار را برطرف کنیم. پیمانکار و مشاور سد در قبل از انقلاب مسئولند. اکنون با این اقدام، قبل از آن که سطح آب به نقطه هایى برسد که فرار مى کند، با پمپاژ به این طرف آورده مى شود.

در گزارش ها، مصوبات اتحادیه عرب در قاهره در مورد اسراییل قابل توجه است.