باز هم نوروز آمد و نوروزها می‌آیند. روز ما کی نو خواهد شد؟

امسال هم نوروز آمد، عید شد. برخی جشن گرفته و برخی، همراه با گرامیداشت نوروز، ایام مذهبی را پاس می‌دارند و هرکس به شیوه و رسمی در کار است که از چرخه این ایام دور نماند.  

 هر کسی می‌خواهد دستی بر آتش این رویداد طبیعت ببرد و گرمی و رونقی برای محفلش به ارمغان آورد.  

هر کسی به نوبه‌ی خود، به شیوه‌ی خود، به آیین و روش خود.  

هرکس به تعداد برگ‌های عمرش بهار دیده، اما آیا واقعا بهار دیده؟  

چرا می‌گویم؟ چون تا اینجای عمر دریافتم که همه‌ی کوشش‌مان این است که آداب ظاهری را رعایت کنیم، که بسیار هم نیکوست.  

لباس نو و عیدی و نظافت منزل و... آداب ظاهری است. اما روز ما هم نو می‌شود یا لحظه‌ای از چرخش طبیعت می‌گذرد و آش همان آش است و کاسه همان؟  

تا خودمان روزمان را نو نکنیم، هر بهار هم که بیاید، برایمان نه فقط پاییز، بلکه چله‌ی زمستان است. تابستانمان هم زمستان است.  

هوا گرم است، ولی درون و وجودمان هم گرم است؟

سال زمانی نو می‌شود که دل به نور آگاهی روشن شود. حرارت خورشید هم یارای آب کردن یخبندان جهل نیست؛ فقط نور آگاهی.  

برایتان و برای خودم روز نویی را آرزو می‌کنم که آگاهی، همچون نورِ روح‌نواز و گرمابخش، یخبندان ظلمت و جهل‌مان را ذوب کند و بارانی ببارد و آلودگی‌ها را از فکر، قلب و جانمان بزداید.  

هرچند نوروز، طبیعت است، اما نمی‌دانم روزِ نوی ما کی می‌رسد و کجا می‌رسد.  

امروز و در این آغازین روز بهار طبیعت، برای خودم و شما نه، که برای نسل‌های آینده می‌نویسم؛ اگر به ما نشد، به شما نسل‌های پس از ما امید دارم که شما روزتان نو شود. نه یک روز، که هر روزتان نوروز باشد و نوروزتان پیروز.  

و به رسم ادب، آغاز بهار را به شما همراهان گران‌قدرِ عبدی مدیا تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم سالی سرشار از صلح، آرامش، برکت، نشاط، سلامت و مهم‌تر از همه، سرشار از آگاهی برای شما و بنده در جوارتان رقم بخورد.  

 نوروز مبارک

ایام عزت‌تان مستدام
عبداله عبدی - عبدی مدیا