در میان اسامی متعدد از کشتهشدگان این فاجعه بزرگ اما نامهایی هم هستند که اگرچه عمرشان به دنیا بود اما دچار آسیبهای جبرانناشدنی شدند.
نیلوفر حامدی در شرق نوشت:
در میان اسامی متعدد از کشتهشدگان این فاجعه بزرگ اما نامهایی هم هستند که اگرچه عمرشان به دنیا بود اما دچار آسیبهای جبرانناشدنی شدند. «علیاحمد» یکی از همین افراد است؛ راننده یکی از شرکتهای زیرمجموعه سینا که در زمان انفجار مشغول ترخیص کالا از کامیونش بود و موج انفجار بینایی هر دو چشمش را از او گرفت. او تا به حال چهار بار زیر تیغ جراحی رفته است، جفت برادرانش کار و زندگی را متوقف کردهاند و همین حالا که این گزارش نوشته میشود، در تهران مشغول نگهداری از او برای جراحی جدیدند.
«همکاران ما مجبورند کار کنند چون هر کدامشان خرج خانوادهای را میدهند اما چرا کشتهشدن چند ده نفر به روایت رسمی خود مسئولان و آسیبدیدن تعداد زیادی از مردم ما، هیچ چیزی را در بندر شهید رجایی تغییر نداده است؟ چرا هنوز نیروها باید وسط مناطق عملیاتی و در کانکسها کار کنند؟ چرا هیچ مدیری نترسیده و نگران تکرار چنین حوادثی نیست و حتی یک نفر استعفا نداده؟ چرا حتی یکی از سرکارگرهایی که بدون قانون و مجوز از نیروهای کار بلوچ استفاده میکردند، اخراج نشدند؟» اینها را دختری میگوید که سالهاست در بندر شهید رجایی کار میکند و نخواست نامش در گزارش بیاید.
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام