خشونت، قدرت، اقتدار و قانون اساسی

« حکومتِ جبار، خشن‌ترین و کم‌اقتدارترین صورت حکومت است. فی‌الواقع یکی از روشن‌ترین تمایزات میان قدرت و خشونت این است که قدرت همیشه نیازمند تعداد است حال آنکه خشونت لااقل تا حدی می‌تواند بدون آن به کار خود ادامه دهد چون متکی به اسباب و ادوات است. از سوی دیگر، بدون استفاده از خشونت هم اکثریتی که محدود به حدود قانون نباشد، یعنی دموکراسی بدون قانون اساسی، می‌تواند در پایمال‌کردن حقوق اقلیت‌ها به راستی هراس‌انگیز و در خفه‌کردن عقاید مخالف بسیار مؤثر باشد. لیکن این بدان معنا نیست که خشونت با اقتدار یکی است. »

هانا آرنت،
خشونت،

📝 ترجمۀ عزت‌الله فولادوند، تهران، خوارزمی، چاپ ۱، ۱۳۵۹، صفحۀ ۶۴.