شورای واقعی (هر شورایی که میخواهد باشد) که مرکب از حتی سه نفر و بیشتر باشد یعنی همفکری و کارشناسی!

نه اینکه امضا کننده و ظاهر قانونی دادن به اراده دیگری یا دیگران باشد.

اعضای هر شورایی باید نظر کارشناسی خودشان را در آن شورا بدون ترس و نگرانی و با استقلال کامل بیان کنند.

در این‌صورت است که جامعه مدنی پویا میشود.

شماتت و ایجاد ترس یا تهدید یا ایجاد حاشیه برای هرکس بخاطر بیان یا اعلام نظراتی که شاید مقبول ما (یا اکثریت) نباشد شایسته نیست.

حقوق اقلیت و احترام به نظرات و نقد منصفانه را باید از خودمان شروع کنیم.

فرهنگ تحمل اقلیت