حاکمیت از قضیه‌سینمارکس عبرت بگیرد

حدود۶ماه قبل از انقلاب در شب ۲۸ مرداد سال ۵۷ اتفاقی افتاد که به اذعان تاریخ‌نگاران در تسریع روند پیروزی انقلاب نقش پر‌رنگی دارد؛ آتش‌سوزی سینمارکس آبادان که موجب مرگ بیش از‌ ۴۲۰ نفر در حال دیدن فیلم نسبتا انتقادی گوزنهای مسعود کیمیایی شد.

رژیم شاه ابتدا آنرا کار مارکسیستهای اسلامی دانست و پس از دستگیری عامل اصلی، گروههای انقلابی مسلمان را متهم نمود اما کسی باور نکرد بعکس سخن آیت الله خمینی که آنرا کار ساواک و رژیم، برای بدنام کردن انقلابیون خواند در جامعه مورد اقبال واقع شد.

حال آنکه همان شخصی که قبل از انقلاب دستگیر شده بود یعنی حسین تکبعلی زاده پس از انقلاب و طی ۱۴ جلسه دادگاه در شهریور سال ۵۹ به همین اتهام در دادگاهی به قضاوت سیدحسین موسوی تبریزی محاکمه و اعدام شد.

چنانچه شیخ علی تهرانی اولین حاکم شرع خوزستان در خاطراتش می‌گوید معلوم شد حق با رژیم سابق بود و کار به تحریک انقلابیون افراطی مسلمان انجام شده است.
نتیجه آنکه عملکرد رژیم، موجب شد کسی حرف او را باور نکند و به راحتی با یک عملیات تروریستی سفاکانه چهره رژیم، چندین برابر سابق خراب شد و مردم مجاب شدند که چنین رژیم اصلاح ناپذیر و سفاکی بایست هر جور شده نابود شود.

باز می‌گردیم به امروز که سه ماه از مسمومیت سریالی مدارس دخترانه می‌گذرد و قریب ۹۰۰ دانش‌آموز در مقاطع زمانی مختلف در این مدت مسموم شده‌اند.
وضعیت حکومت از حیث باور پذیری اطلاعاتی که به مردم می‌دهد به نظر می‌رسد بدتر از رژیم سابق نباشد؛ بهتر نیست.

تعلل در اطلاع رسانی شفاف و غلو حکومت در توانایی هایش، مزید بر علت شده بعلاوه، عملکرد بعضا تلخ وغیرانسانی نیروهای لباس‌شخصی در جنبش مهسا زمینه را برای چسبیدن هر اتهامی به حکومت مهیا نموده.

با چنین پیش‌فرضهایی، مردم از خود می‌پرسند آیا واقعا با این همه دوربین مدار بسته که بصورت طبیعی در اطراف هر مدرسه در کوچه وخیابان هست و با این تعدد و سطح گسترده جنایت، چرا نیروهای امنیتی وپلیس موفق به دستگیری یا لااقل بدست آوردن اطلاعات قابل ارائه‌ای نشدند؟!
آیا در قضیه مسمومیت‌های سریالی مدارس دخترانه مثل قتلهای زنجیره‌ای سال ۷۷، امنیتی‌های فاسد دخیل نیستند؟

حکومت فرصت کوتاهی دارد تا با بسیج تمام امکانات خود و دستگیری عوامل جنایت از بهره برداری رقیب جلوگیری کند.
عبرت سینمارکس پیش روی شماست اگر اهل عبرت گرفتن باشید!

شهاب‌الدین‌حائری‌شیرازی