شرحی بر یک عکس؛ جلسه ای که پیش از حمله امریکا به افغانستان در حضور آیت‌الله خامنه‌ای برگزار شد!

سوم مهر 1380 جلسه شورای عالی امنیت ملی در حضور رهبری برگزار شد، خاتمی رئیس جمهور، مهدی کروبی رئیس مجلس ، حسن روحانی دبیر وقت شورا، کمال خرازی وزیر وقت خارجه ، علی لاریجانی رئیس وقت صدا و سیما، میرحسین موسوی و ... در این جلسه حضور داشتند، حوادث یازده سپتامبر امریکا و تهدید امریکا برای حمله به افغانستان که 16 مهر این سال شروع شد و ارتباط این تحولات با ایران یکی از موضوعات جلسه بود، هاشمی رفسنجانی در خاطرات این روز خود به دیدار با رهبری اشاره کرده و می نویسد: "شب میهمان رهبرى بودم. گفتند، شوراى عالى امنيت ملي را راهنمايى كرده‌اند كه از همكارى با آمريكا پرهيزكنند و اقداماتي‌كه بوى ضعف و سازش بدهد، نكنند. ازكم‌كارى و  عدم جمع‌بندى آنها ناراضى‌اند."

ایران در جریان حمله امریکا به افغانستان با واشنگتن همکاری کرد. در آبان‌ماه سال ۱۳۸۸ بخشی از خاطرات رایان کراکر سفیر سابق امریکا در عراق و افغانستان مورد توجه قرار گرفت، او نوشته بود: یک هفته پس از حملات یازده سپتامبر در سال ۱۳۸۰ و در جریان مذاکرات ژنو با چند دیپلمات ایرانی، مذاکراتی درباره حمله به افغانستان داشته است.

کراکر نوشته بود: آنچه که برایم جالب‌تر از همه بود، اشتیاق آنان نسبت به اعزام نیروهای آمریکا، همان «شیطان بزرگ»، به حیاط خلوت ایران یعنی افغانستان بود. اوایل اکتبر، یعنی تقریبا یک ماه پس از حملات ۱۱ سپتامبر، ما پشت میز یکی از سالن‌های کنفرانس سازمان ملل نشسته بودیم و در مورد ساختار پارلمان بعد از طالبان صحبت می‌کردیم. یکی از دیپلمات‌های ایرانی رفته رفته به تنگ آمد و سرانجام سرپا ایستاد و تقریبا با فریاد گفت که ما نباید در مورد «چه باید باشد» صحبت کنیم. تا زمانی که رژیم کنونی -در افغانستان- بر سر کار است، هیچ کدام از این حرف‌ها سودی ندارد. سپس او اتاق را ترک کرد. بمباران افغانستان توسط آمریکا چند روز بعد آغاز شد."

حسین موسویان، رئیس کمیته روابط خارجی شورای عالی امنیت ملی ایران در زمان حمله آمریکا به افغانستان نیز طی گفت و گویی درباره همکاری ایران با آمریکا در حمله به افغانستان می گوید: "وقتی که آمریکا تصمیم به جنگ با طالبان گرفت، جبهه شمال متفقا مایل به همکاری با آمریکا برای سرنگونی طالبان بودند. ایران هم با خواست جبهه شمال مخالفت نکرد."

یک سال و نیم پس از اشغال افغانستان و سقوط طالبان، امریکا به عراق حمله و صدام را نیز ساقط کرد، گروهی در ایران گمان می کردند دیگر نوبت ایران فرا رسیده است، نامه نمایندگان مجلس ششم به رهبری در همان ایام منتشر و سر و صدا به پا کرد، نامه معروف به جام زهر ، ولی ایران با افغانستانِ طالبان و عراقِ صدام فرق داشت، چند ماه قبل از حوادث یازده سپتامبر انتخاباتی پرشور در ایران برگزار و از میان ده نامزد، خاتمی با بیش از 21 میلیون رای رئیس جمهور شده بود، نه مثل عراق که صدام در مهر 1381 اندکی پیش از حمله امریکا، در یک انتخابات تک نامزده صد درصد آرا را به خود اختصاص داد.

شکی ندارم که اگر کف خیابان در ایران نیز مانند عراق و افغانستان بود، بوش در حمله به تهران تردیدی به خود راه نمی داد، چون اگر مشروعیت مردمی نباشد، ساقط کردن یک حکومت برای دشمن خارجی هزینه چندانی نخواهد داشت.

درباره رخدادهای امروز فلسطین و غزه نیز این  گونه می اندیشم، اگر حماس فارغ از آن چه که با آن موافق باشیم و یا مخالف، اگر میان مردم این باریکه مقبولیت نداشت، اسرائیل در همان روزهای نخست توانسته بود کار را تمام کند، رژیمی که در جنگ شش روزه کمر اعراب را شکست یک سال هست می کشد و از کشته پشته می سازد ولی نتوانسته کار را به سرانجام برساند، پیروز جنگ را تعداد کشته ها مشخص نمی کند، نتیجه ای که جنگ برای آن آغاز شده و این که آیا به آن رسیده اند و یا در نقطه شروع در جا زده اند مشخص می سازد!/ آشیونویس