کاااااش توجه شود / یادداشت احمد زیدآبادی با عنوان نگذارید ماجرا تکرار شود!

پس از حملۀ اسرائیل به زندان اوین، انتظار می‌رفت که حداقل آن دسته از زندانیانی که به صرفِ اظهارنظرهای سیاسی و مواضع انتقادی خود به حبس محکوم شده‌اند، بلافاصله آزاد و یا مشمول مرخصی بلندمدت شوند، اما نه فقط این اتفاق رخ نداد بلکه آنان را به زندان بزرگ تهران در فشافویه منتقل کرده‌اند، زندانی که گفته می‌شود فاقد امکانات لازم برای حبس کشیدن عادی است.

چنین برخوردی بدون شک بر افکارعمومی تأثیر بسیار منفی می‌گذارد. واقعیت این است که عامۀ مردم به علت عواطف وطن‌دوستانه و حس مظلومیتی که در برابر ترور غافلگیرانۀ شمار بسیاری از فرماندهان و متخصصان هسته‌ای پیدا کردند، نارضایتی خود از وضع موجود را فروخوردند  و نوعی همبستگی ملی و میهنی در برابر جنگ اسرائیل علیه کشور به نمایش گذاشتند.

متأسفانه عده‌ای از محافل تندرو این همبستگی را به نفع خود مصادره کرده و آن را به رضایت عموم از رفتار خود نسبت می‌دهند، در حالی که داستان به کلی چیز دیگری است. اصولاً افکار عمومی در اغلب جوامع بخصوص جامعۀ ایران، امری سیال و متغیر است و متناسب با وقایع، تغییر جهت می‌دهد. چنین تغییر جهتی را همگان پس از ترور سردار سلیمانی و متعاقب آن، سرنگونی هواپیمای اوکراینی به یاد داریم.

کاملاً روشن است که اسرائیل و بازوهای تبلیغاتی آن، در صددند تا آن ماجرا به نحوی دوباره تکرار شود و افکار عمومی که "عنصر مظلومیت" در آن بی‌نهایت مؤثر است، برای رویارویی در مرحلۀ بعد، جهت متفاوتی پیدا کند. بدبختانه عده‌ای هم در داخل به این سناریو کمک می‌رسانند و با مواضع تحریک‌آمیز علیه اقلیت‌های مذهبی و مخالفت با آزادی یا مرخصی زندانیان سیاسی آب به آسیاب طرف مقابل می‌ریزند.

آزادی یا مرخصی فوری زندانیان سیاسی می‌تواند این سناریو را خنثی سازد. از آقای اژه‌ای که شم سیاسی تیزتری نسبت به همتایان خود دارد، انتظار می‌رود که این موضوع را به درستی درک کند و با حل مشکل زندانیان سیاسی مانع تکرار تغییر فضای پس از ترور سردار سلیمانی شود.