دفتر نشر معارف انقلاب: «از ابتدای دولت فعلی؛ خاطرات آیت الله هاشمی مورد ممیزی وزارت ارشاد قرار می گیرد و بدون این ممیزی مجوز چاپ و انتشار برای آن صادر نمی شود»
پیرو یادداشت من در عبدی مدیا در خصوص سانسور روزنوشتهای آقای اکبر هاشمی رفسنجانی دفتر نشر معارف انقلاب پاسخ ذیل را ارسال نمود:
جناب آقای عبدی
مدیر رسانه عبدی مدیا
با سلام
پیرو یاداشت اخیر جنابعالی در مورد سانسور خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی؛ به اطلاع می رساند همانگونه که سال گذشته توسط مهندس هاشمی رییس هیات مدیره دفتر نشر معارف انقلاب اعلام گردید از ابتدای دولت فعلی؛ خاطرات آیت الله هاشمی مورد ممیزی وزارت ارشاد قرار می گیرد و بدون این ممیزی مجوز چاپ و انتشار برای آن صادر نمی شود
البته با تلاشها ورایزنی های این دفتر؛ سعی گردیده تعداد و حجم موارد سانسور شده کاهش یابد
امیدواریم در سالهای آینده همانند دوره گذشته؛ این خاطرات بدون ممیزی در دسترس علاقمندان قرار گیرد.
روابطعمومی دفتر نشر معارف انقلاب
پی نوشت: به رسم ادب و اخلاق حرفهای پاسخ ناشر محترم خاطرات آقای هاشمی را منتشر کردم.
اما بار دیگر تاکید میکنم عبدی مدیا بدون اطلاعات کاملا موثق مطلبی را منتشر نمیکند و خود سانسوری و دیگر سانسوری دو مقوله کاملا جداگانه هستند.
کاملا مطلع هستم که از خاطرات سال ۱۳۶۰ ابتدا روزنوشتها ویرایش میشود و در روزنوشتهای سالهای بعد آقای هاشمی هم آمده است؛ سپس نسخهای در زمان حیات هاشمی توسط خودشان مستقیماً به آیتالله خامنهای داده میشد و پس از او نه به دفتر رهبر جمهوری اسلامی بلکه به دفتر حفظ نشر آثار آیتالله خامنهای داده میشود و اگر ملاحظاتی باشد در نسخه نهایی اعمال میشود و همچنین ممیزی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که در اینجا باید گفت «دیگر سانسوری» با ساختار فعلی کشور اجتناب ناپذیر.
اما یادداشت من ناظر به مطلب مغفول دیگری است.
روزنوشتهای سالهای قبل بخصوص سال ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ توسط خود و با صلاحدید هاشمی «خود سانسوری» شده که گاه با عبارات «نزدیک به صفر» در مقدمهها بدان اشاره شده.
اما پس از فوت اکبر هاشمی نسخههای اولیه ابتدا توسط محسن هاشمی و تیم مشاوران او و مشاوران و امنای اکبر هاشمی مورد بازنگری و گاه عین جملات هاشمی نیز تعدیل میشود و این مطلب به هیچ عنوان قابل تکذیب نیست و اطلاعات کاملا موثق است که مایل نیستم جزییات آن را فعلا اشاره کنم.
این کار و اقدام یعنی: تعدیل و حک و الحاق کلمات و تبدیل آنها و گاه سانسور آن، بخوانید «خود سانسوری»، خیانت در حق هاشمی و تاریخ معاصر است.