خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ آبان ۱۳۸۱

 آقاى عباس ملكى، پيام [دایی‌اش] آيت‌الله [محمد] فاضل‌ لنكرانى، [از مراجع تقلید] را آورد. معمولاً در مواردی كه ببينند من موضعى در مسایل مهم مملكتى نمى‌گيرم، ايشان هم موضعى نمى‌گيرند و خواسته‌اند كه در اين‌گونه موارد از نظرات من مطلع باشند.

متن کامل روزنوشت:

آقاى عباس ملكى، [رییس مؤسسه مطالعات دریای خزر] آمد. پيام [دایی‌اش] آيت‌الله [محمد] فاضل‌لنكرانى، [از مراجع تقلید] را آورد. معمولاً در مواردي‌كه ببينند من موضعى در مسایل مهم مملكتى نمى‌گيرم، ايشان هم موضعى نمى‌گيرند و خواسته‌اندكه در اين‌گونه موارد از نظرات من مطلع باشند. در مورد پيغامى‌كه به آقای خاتمى، [رییس‌جمهور] در خصوص لوايح اخير داده‌اند و نيز مسأله [حکم اعدام] آقاجرى هم توضيح داد و در مورد درياى خزر پيشنهادهایی داشت.گفت، مردم تهران در خصوص [احداث] مترو از شما ممنون‌اند و دعا مى‌كنند.

[خانم ناهيد ملكوتى]، همسر خلبان مفقود [محمد] زارع نعمتى و فرزندش‌ آمدند. گفتند، بعد از 22 سال هنوز مفقود الاثر است و از من خواستندكه راهى براى مشخص‌شدن سرنوشت ايشان پيدا كنم. 27 شهريور 1359 سه روز قبل از شروع جنگ، هواپيمايش درخاك عراق سرنگون شده و هواپيماى خلبان ديگرى به نام [حسین] لشكرى هم به همين سرنوشت مبتلا شده؛ خلبان لشكرى چند سال پيش آزاد شده و برگشته و مى‌گويد، مأموران عراقى‌كارت‌ شناسايى نعمتى را به او نشان داده‌اند و در مورد او سئوالاتی كرده‌اند. همين دليل بر بودن او در دست عراقى‌ها است. به‌ علاوه صدام يك بار گفته است، دو خلبان ايرانى را‌ كه قبل از 31 شهريور 1359 هواپيمايشان در خاك عراق ساقط شده، در اختيار دارد. به علاوه يك بار از راديو صحبت‌كرده و با اين همه دليل، عراق منكر وجود او در عراق است.  
آقاى [علی] وكيلى، رییس پژوهشگاه صنعت نفت آمد و پيشنهادهایی در مورد استفاده از نيروهاى مستقل در مقابل افراطيون چپ در دست داشت. عصرآقاى [عباسعلی] عليزاده، رییس دادگسترى تهران آمد.از وضع دانشگاه‌ها و دوم ‌خردادى‌ها ابراز نگرانى‌كرد و توضيحاتى در مورد حكم [شهرام] جزايرى و پرونده نظرسنجى و اعترافات عباس‌ عبدى داد. افطار،كاركنان دبيرخانه مجمع [تشخیص مصلحت نظام] میهمانم بودند. در مسير براى اصلاح دندان به بيمارستان اختر رفتم.  

مشاجرات و تظاهرات در مورد حكم آقای [هاشم] آقاجرى ادامه دارد. توهين‌هايى به رهبرى و قوه قضاییه مى‌كنند؛ با اينكه رهبرى در جواب درخواست جمعى از دانشگاهيان دستور داده‌كه در حكم تجديدنظر شود، بعضي‌گروه‌هاى تُند دانشجويى و دفترتحكيم وحدت دست‌بردار نيستند و درگيرى‌هايي بين آنها و دانشجويان بسيجى در بعضى از دانشگاه‌ها رخ داده است.