خاطرات اکبر هاشمی - ۱۶ شهریور ۱۳۷۷

براى کوه نوردی به منطقه امام زاده داود رفتیم. از کنار رودخانه کن و از سولقان گذشتیم. به سنگان و سپس به امامزاده داود رفتیم؛ همه جا در جاده آسفالت و کنار دره هاى سبز و رودخانه. کنار حرم پیاده شدیم. آقای موسوی، امام جماعت، آقاى افشار، مدیرحرم و حاج حسین اخوان، متولى سابق استقبال کردند. جمع زیادی زوّار آنجا بودند و به گرمى استقبال کردند.

به زیرزمین رفتیم. سر قبر، فاتحه و نماز خواندیم. نوشته روى قبر، با عبارات شجره نامه تفاوت دارد. سپس به طبقه بالا آمدیم که رواق ها و ضریح است. قبر دیگرى هم بود که گفته شد، غلام ایشان به نام طاهر و مشهور به قنبر بوده. اطراف صحن، مسافرخانه هاى زیادی است؛ قسمتى از اوقاف است و قسمتى از مردم. بازارچه اى دارد که نیازهاى مردم را مى فروشند. گوسفندهایى قربانى کردند.

به منزل حاج اخوان رفتیم. بستگان شان جمع بودند، منجمله حاج على که طلبه بود و از همدوره هاى زمان تحصیل خودمان. براى آسفالت راه فرحزاد، ساختن پُل جهت وصل دو جاده و اصلاح هیأت امنا و ساخت بهمن گیر و فاضلاب، استمدادکردند. زمستان ها خلوت است و مردم به روستاى کیگا که قشلاق شان است، پنج کیلومتر پایین تر در همان دره، مى روند.

صبحانه مفصلى صرف شد؛ کره، عسل، جگر، قلوه و ... سپس پیاده به جاده فرحزاد رفتیم. ماشین ها به تهران برگشتند و از جاده فرحزاد، بالا آمدند؛ دو جاده به هم وصل است. با آنها به تهران برگشتیم؛ این جاده خاکى است.

تا عصر در دفترکوشک،کارها را انجام دادم و به خانه آمدم. در جراید و گزارش ها، هنوز کتک خوردن آقایان [عبدالله] نورى و [عطاءالله] مهاجرانى مطرح است. عصر فاطى آمد و از اختلاف نظر و درگیرى بین معاونان وزارت امورخارجه گفت. آقاى صادق خرازى هم از این وضع و از مشکلات سفرآقاى [سیدمحمد] خاتمى، [رییس جمهور] به آفریقای جنوبی ناراحت بود؛ پخش فیلمى که آقاى خاتمى به دیدن آقاى [نلسون] ماندلا مى رود و با نزدیک شدن ایشان به ماندلا، او بلند نشده بوده، نشان بدی از بى اعتنایی آنها شده است. وزارت امورخارجه، مورد انتقاد است.