خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ شهریور ۱۳۷۲

[آقای سید همایون علیزاده]، سفیر جدیدمان در لبنان آمد. در مورد مسایل جارى مقاومت در جنوب لبنان و فلسطین راهنمایى خواست. [آقای علی سرمدی راد]، سفیرمان در اُروگوئه آمد. در مورد همکارى بیشتر تجارى و اقتصادی و دعوت رییس جمهور به ایران گفت. [آقای محمد بهشتی منفرد]، سفیرمان در اتیوپى آمد. اوضاع آنجا را پس از استقلال اریتره و تقاضاى آنها براى فروش نفت با تسهیلات را گفت و توضیحى از سومالى داد. [آقای حسن امینیان]، سفیرمان در امارات [متحده عربی] آمد. با توجه به لغو سفر وزیر امورخارجه امارات که بنا بود این روزها به ایران بیاید، به خاطر اینکه از پیش نتوانسته موافقت ما را در خصوص اعلان قبلى اینکه «هدف سفر مذاکره دربارة جزایر است» به دست بیاورد، براى کیفیت برخورد نظر خواست. گفتم بگوید این را بهانه جویى مى بینیم و اِلا چه لزومى داشت که قبلاً گفته شود. کسى مانع صحبت شما نخواهد شد، منتها ما جواب هاى محکم داریم که هنگام مطرح شدن خواهیم گفت. [آقای محمدرضا نوری شاهرودی]، سفیرمان در لیبى آمد. اوضاع آنجا را گفت و خواست که مطبوعات، اظهارات خبر قذافى را پخش کنند و هیأت هاى بیشترى به لیبى بروند؛ موافقت کردم.

دکتر [حسن] حبیبى آمد. دربارة امور جارى کشور مذاکره شد. عصر سلمانى براى اصلاح آمد. دکتر ولایتى آمد. دربارة شرایط جدید عراق و فلسطین پس از توافق ساف و اسراییل، مسایل جزایر و لغو سفر حمدان و عراق و مسأله عُمره و حج و معاونت و قائم مقام وزارت امورخارجه مذاکره شد. در خصوص پیام سفیر سومالى در پاکستان،گفتم بى جواب بماند.