خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ مهر ۱۳۶۱

صبح زود به مجلس رفتم. بعد از سه هفته تعطيلى، جلسه علنى داشتيم. پيش از دستور درباره پيروزى، انفجار ناصرخسرو و شوراى امنيت سازمان ملل كه بناست امشب مسأله جنگ ايران و عراق را مطرح و رسيدگى كند، صحبت كردم.  دوسه لايحه تصويب شد.

تا عصر گزارش‌ها را خواندم. يك هواپيماى 130  cارتشى را ربوده‌اند و به جنوب خليج‏فارس برده‏اند. كشورها حاضر نيستند، ربايندگان را بپذيرند. در جبهه سلمان كش با دفع ضد حمله دشمن يكصد اسير گرفته ‏ايم. عراق و حاميانش حمله سياسى شديدى آغاز كرده‏اند كه ايران را جنگ ‏افروز و خودشان را صلح دوست معرفى كنند و ما بايد مقابله كنيم. يكى از مديران ادارى مجلس از اينكه همسرش را به اتهام انجمنى بودن از معلمى اخراج كرده ‏اند، شكايت داشت. قرار شد كه رسيدگى كنيم. عراقى ‏ها با هواپيما به جمعى از نيروهاى پشت جبهه حمله كرده ‏اند و شصت‌وهفت نفر را شهيد و صدوبيست نفر را مجروح كرده‌اند. شب به خانه آمدم و كمى اخبار حاجيان و وضع اداره حج را از عفت و فاطى كه از مكه برگشته‌اند، گرفتم.