خاطرات اکبر هاشمی - ۷ آبان ۱۳۷۱

دکتر [عباس] شیبانى آمد. خواست که مشکل اش را با شهردارى تهران و وزارت بهداشت حل کنم. اعضاى هیأت مدیره کانون کارشناسان دادگسترى آمدند. گزارش کار و نحوه انتخاب کارشناس و میزان حق الزحمه را دادند و براى استفاده از آنها در سمینارها و کنگره ها استمداد کردند.

آقاى [سیدکمال] خرازى، [نماینده دایم ایران در سازمان ملل] آمد. گزارش عملکرد در نیویورک را داد و براى مقابله با فشارهاى مدعیان حقوق بشر، پیشنهادهاى غیرمفیدى داشت. [آقای چین جی وی]، وزیر دفاع چین آمد. مذاکرات کلى بود. در مورد اعطای اعتبارات و تکنولوژى موشک هاى دوربرد تذکر دادم.

آقای [عبدالله] نوری، وزیرکشورآمد. گزارش کار اجلاس کمیسیون مبارزه با مواد مخدر را داد؛ خیلى راضى است. از فشارهاى نمایندگان مجلس و خشکه مقدس هاى افراطى شکایت داشت.

عصر براى استقبال از [آقای علی عزت بگوویچ]، رییس جمهور بوسنى و هرزگوین، به فرودگاه رفتم. ساعت پنج بعداز ظهر با هواپیماى اماراتى از امارات رسید. مراسم و مصاحبه انجام شد. با هم به سوى اقامتگاه قُدس در اقدسیه رفتیم. در راه سئوالات زیادى دربارة جنگ شان و وضع مردم شان و اسلحه و امکانات شان و نیازهایشان و کمک هاى دیگران نمودم.

ساعت نُه شب، در مرکز مطالعات وزارت امورخارجه، مذاکرات رسمى داشتیم. هدف شان گرفتن کمک نقدى، آن هم با ارقام بالا بود، ولى ما اظهار آمادگى براى کمک اسلحه، سوخت و مواد غذایى کردیم. مشکل کار نحوة ارسال است. باید از طریق کروات ها برود و آنها هم مشکل ایجاد مى کنند و معمولاً حدود نیمى از کمک ها را براى خودشان مى گیرند.

براى شام به اقامتگاه اقدسیه رفتیم. سر میز شام، سئوالات زیادى کردم؛ مدعی اند حدود صد هزار کشته داده اند و بیش از این عدد از صرب ها کشته شده است که این اعداد، با توجه به اعداد ادعایى مجروحان، درست به نظر نمى رسد. مشکل سیاسى هم دارند. تا دو ماه دیگر دوران ریاست جمهوری شان تمام مى شود، بدون اینکه تکلیف وضع بعد از این معلوم باشد. صحبت از تقسیم بوسنى و هرزگوین به چند کانتون [= استان] است.