خاطرات اکبر هاشمی - ۱ آبان ۱۳۶۲

تا ساعت هفت و نیم صبح در دفترم مطالعه مى کردم. با جبهه تماس گرفتم؛ وضع خوب است. در مجلس، پیش از دستور درباره جنایات موشک باران صدامیان به شهرها و مردم غیرنظامى صحبت کردم. ساعت نه و نیم، براى تعقیب کار جنگ و شهرهاى آسیب دیده به دفترم آمدم. آقاى هادى آمد و راجع به نشان دادن عکس العمل در مقابل شوروی ها - که این موشک ها را در اختیار عراق گذاشته اند - بحث شد. تظاهرات آرام دانشجویان دزفولى در مقابل سفارت شوروى را مطرح کرد؛ وزارت کشور هم کسب تکلیف کرد.

آقاى طهماسبى مخترع تانک کوچک خودکار - که با پیدا شدن مواد منفجره متحرک در فاصله دو کیلومترى به صورت اتوماتیک به کار مى افتد و به طرف آن تیراندازى مى کند - از اصفهان آمد. مشکلات کارش را گفت؛ براى رفع آن اقدام کردم. اختراع خوبى است. طلبه اى است که با ذوق خودش عمل کرده است؛ حساس و زودرنج است و مسئولان ادارات، سخت مى توانند با او همکارى کنند. بیشتر مخارجش را از پول هاى جنگ که در اختیار مجلس بوده، پرداخت کرده ام. با [آقاى محسن رفیق دوست] وزیر سپاه صحبت کردم که بیشتر توجه کند. سرهنگ سلیمى [وزیر دفاع] آمد و راجع به مسافرت به کره شمالى به همراه نخست وزیر، مشورت کرد. ظهر هیأت رییسه کانون [اعضاى] حزب [جمهورى اسلامى] در مجلس آمدند و درباره کار کانون مشاوره کردیم.

ظهر در اخبار گفتند که دو مقر فرماندهى آمریکایی ها و فرانسوی ها در بیروت منفجر شده و تعداد زیادى از تفنگداران آمریکا و فرانسه کشته و مجروح شده اند. آمریکایی ها، ایران را متهم به دست داشتن در این انفجار کرده اند و تهدید به انتقام نموده اند. قرار شد وزارت امور خارجه تکذیب کند.