خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ مهر ۱۳۷۲

ساعت هفت و نیم صبح براى مسافرت به کشورهاى آسیاى میانه به فرودگاه رفتیم. [آقایان علی اکبر ولایتی، سیدمحمدرضا هاشمی گلپایگانی و اکبر ترکان]، وزیران امور خارجه، فرهنگ و آموزش عالى و راه و ترابری و همچنین جمعى از مسئولان دیگر همراه اند. عفت و یاسر و فاطى و پسرش على هم هستند. پاویون جمهورى بعد از تعمیر آماده شده بود. بعضى از وزرا و نمایندگان براى بدرقه آمده بودند. مصاحبه کوتاهى کردم و با مراسم رسمى بدرقه شدیم. هواپیماى 747 آماده شده بود.

ساعت هشت و نیم پرواز کردیم و ساعت یازده و ربع به وقت تهران در فرودگاه تاشکند در اُزبکستان فرود آمدیم. در راه آقاى تُرکان دربارة مذاکراتمان با ترکیه بر سر تزانزیت و عبور کامیون ها از خاک دو کشور گفت و آقاى دکتر هاشمى دربارة سیاست هاى آموزش عالى و آقاى ولایتى از مسایل وزارت امورخارجه و دکتر [حسن] روحانى، [نایب رییس اول مجلس و دبیر شورای عالی امنیت ملی]، در مورد مسایل مختلف صحبت کردند.

در تاشکند آقای اسلام کریم اُف، رییس جمهور اُزبکستان و اعضای کابینه و سفیران مقیم این کشور استقبال کردند. مراسم سان و رژه نداشتند، ولى جمعى با لباس محلى، تار و تنبک مى زدند. در سالن فرودگاه مصاحبه کوتاهى نمودم و با رییس جمهور به سوى شهر حرکت کردیم. خیابان ها همه وسیع و پُردرخت و با پارک های فراوان و داراى خطوط تراموا و مترو است. عمدتاً ساختمان ها به صورت بلوک هاى ساختمانى در طبقات زیاد و با فاصله هاى مناسب ساخته شده است.

آقای کریم اُف گفت، از زلزله مخرب سال 1966 میلادی که تمام شهر خراب شد، شهر را به صورت صحیح با مهندسى درست و مصالح خوب ساخته اند. در راه توضیحات خوبى در مورد ساختمان هاى مهم و میدان ها و مجسمه ها داد. سئوالات زیادی را جواب داد. براى جواب دادن هیچ ملاحظه اى ندارد و سئوالات را بىجواب نمى گذارد. اقامتگاه مان در شمال شهر در باغی وسیع است.

آقایان ولایتى و روحانى با همسرانشان هم با ما هستند. نماز خواندیم و دسته جمعى ناهار خوردیم. غذاهایشان بى شباهت به غذاهاى خودمان نیست. آقاى اسلام کریم اُف به اقامتگاه من آمد و هدایایى مانند لباس محلى و دستباف را با حضور خبرنگاران به من داد.

سپس یک دور مذاکرات خصوصى داشتیم. بیشتر دربارة مسایل تاجیکستان بودکه از ما براى ختم نزاع و جنگ استمداد مى کرد. آقای کریم اُف نسبت به روس ها شدیداً سوءظن دارد و مدعى است آنها دو طرف نزاع را تحریک مى کنند و این سیاست شان در کل جمهورى ها است که نگذارند آنها مستقل شوند؛ وعده کمک دادیم.

سپس به تالار دولتى خلق ها رفتیم. ساختمان عظیمى با سالن هاى وسیع و مجلل که در میدان بسیار وسیعی قرار گرفته است. جلسه مذاکرات رسمى داشتیم. پس از مذاکرات، با پیشنهاد من قرار شد هفت کمیته در سیاست خارجى و آموزش عالى و تجارت و فرهنگ و صنعت و راه و ترابری کار کنند. جلسه خوبى بود.

سپس در سالن دیگر، مصاحبه مطبوعاتى مشترک داشتیم. از هر نفر دو سئوال انجام شد. او خیلى مفصل حرف زد و من کوتاه.