خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ مهر ۱۳۶۱

صبح زود به دندانپزشكى رفتم. ساعت هشت به مجلس رسيدم. آقاى [محمد] يزدى جلسه را شروع كرده بود. طرح وزارت اطلاعات مطرح بود كه تمام نشد. به دفتر رفتم، كارهاى ادارى را انجام دادم و گزارش ها را خواندم. جو تبليغاتى دنياى عرب و غرب اين است كه ايران را جنگ طلب و افراطى معرفى كنند. كشورهاى غربى كه مى خواهند به صدام كمك كنند، با همين موضع گيرى ها نقش ايفا مى كنند.

ظهر شركت سازنده خانه هاى پيش ساخته براى مذاكره درباره خانه هايى كه براى مجلس مى سازد، آمده بود. در كنار مجلس قديم شورا در زمين هايى كه رژيم گذشته براى خانه نمايندگان در نظر گرفته بود، مشغول ساختن خانه براى نمايندگان هستيم. از لحاظ رفاه و امنيت لازم است.

آقاى مصطفى تبريزى نماينده بجنورد آمد و راجع به فشار بر افرادى كه در گذشته تمايلى به گروه امت و... داشتند، گله داشت و از خطر راست گرايان مى گفت و درباره تحقيق در خصوص وضع مالكيت زمين در تاريخ ايران مشورت كرد.

گروهى از مسئولان سوادآموزى خراسان عصر آمدند و راجع به طرح جديد آقاى [محسن] قرائتى نماينده امام در نهضت سوادآموزى اعتراض داشتند. اين طرح براساس مقاطعه است؛ يعنى در مقابل هر بى سوادى كه باسواد شود، مبلغى به جاى حقوق منظم به معلم داده مى شود.

اول شب در شوراى مركزى حزب جمهورى[اسلامى] شركت كردم. بحث درباره جايگاه روزنامه حزب بود كه تحت اشراف كدام واحد حزب باشد: تبليغات، هيأت اجرايى، شوراى مركزى يا مستقل. بحث پخته شد، اما تمام نشد.

آخر شب به خانه آمدم و تلفنى با رفسنجان براى ازدواج محسن با دوشيزه اعظم هاشمى، با پدرش على آقا هاشمى صحبت كردم. قرار شد كه عفت به رفسنجان برود و اعظم را بياورد تا قبل از محرم عقد خوانده شود. از اين ازدواج راضى هستم. اعظم دختر خوبى است. با محسن هم تلفنى صحبت شد. او خيلى عجله دارد و حق هم با اوست. مى گفت كه چون آقاى [حسينعلى] منتظرى سفارش كرده اند، ازدواج مى كند.