خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ آبان ۱۳۶۱

صبح زود به قرارگاه جبهه تلفن كردم. معلوم شد كه عمليات در چهار محور موفق بوده و در يك محور ناكام. ارتفاعات سوق الجيشى و مناطق نفت خيز و چند چاه نفت را كه در اشغال عراقى ها بوده، پس گرفته اند و  بر شهرك طيب و جاده تداركاتى عراق مشرف شده ايم.  

قبل از دستور راجع به فتح صحبت كردم.  دستور جلسه، استيضاح وزير مسكن آقاى مهندس[شهاب الدين پروين] گنابادى بود. آقايان [محمدعلى] فردوسى پور و دكتر [حسن] روحانى و [محمدعلى] موحدى ساوجى و [سيدمجتبى] ميرجعفرى عليه وزير صحبت كردند. وزير هم كمى دفاع كرد و بقيه دفاع به جلسه بعد افتاد. در تنفس هيأت ریيسه كميسيون آيين نامه را انتخاب كرديم.

ظهر جمعى از نمايندگان استان كرمان آمدند و از حركات آقاى [مرتضى] فهيم[كرمانى] عليه استاندار شكايت داشتند. دكتر [حميد] بهرامى از لاهه آمده بود و راجع به ترديد در صلاحيت آقاى محمدى مسئول دفتر بيانيه الجزاير و آقاى كاشانى و اهميت كار لاهه مى گفت و منظورش اطمينان پيدا كردن از اعتماد ما نسبت به خودش بود كه مطمئنش كردم. عصر آقاى الهى ریيس سياسى ايدئولوژى نيروى دريايى آمد، گزارشى از نيرو داد و انتقادى هم از فرمانده داشت. گروهى از مديران برنامه ريز آمدند و برايشان صحبت كردم.

با جبهه تماس گرفتم. معلوم شد كه در يك محور هنوز درگيرى ادامه دارد. حدود پانصد اسير گرفته ايم. عصر مهندس [مهدى] چمران آمد و از اينكه در جريان اخير، بخشى از نيروهاى شيعه لبنان به اتهام سازش طرد شده اند، گله داشت و معتقد بود كه سفير ما عامل وحدت نيست. سرهنگ [محمد] حجازى ریيس شهربانى هم آمد و از سياسى ايدئولوژى گله داشت كه زياد دخالت مى كنند و حالت پدرى و منش روحانى ندارند و ارعاب و روش پليسى از كار آنها برداشت مى شود و خواستار حمايت بود.