خاطرات اکبر هاشمی - ۵ خرداد ۱۳۶۸

تا ساعت ده ونیم صبح در خانه مطالعه می کردم. سری به بیمارستان [قلب جماران] زدم و امام را زیارت کردم. حالشان رو به بهبودی است. گفتند به مردم سلام برسانم و تشکر کنم. از مردم می خواهند که دعا کنند خداوند ایشان را بپذیرد؛ خیلی متأثر شدم، چون معنای خداحافظی داشت و متحیّر بودم که چگونه این پیام امام را برسانم.

خداوند کمک کرد. به گونه ای این پیام را مطرح کردم که هم مردم تصمیم به دعا بگیرند و هم آثار منفی سیاسی نداشته باشد . زیرا هر علامتی که نشان از تمام شدن عمر امام باشد، دشمنان را که در کمین اند تشویق به توطئه می کند. برای اقامه جمعه به دانشگاه تهران رفتم . عصر رضا عموزاده برای امور محیط زیست آمد و استمداد کرد.

آقای نجم الدین اعتمادزاده [از وعاظ تهران] و همسر و دخترش آمدند و برای نجات دامادشان که بازداشت شده استمداد کردند. همشیره طاهره و عروس و داماد و دخترش آمدند. مدتی است ایشان را ندیده ام. مقداری درباره احوال بستگان و مردم بهرمان صحبت کردیم.