خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ اردیبهشت ۱۳۶۳

تا ساعت هفت ونیم صبح، در دفترم کار کردم. جلسه علنى داشتیم. کارهاى در دستور مجلس تمام شد. هفته آینده، براى شرکت نمایندگان در تبلیغات مرحله دوم انتخابات،

تعطیل اعلام شد. قبل از دستور، درباره روز کارگر صحبت کردم. پیش از ظهر، هیأت رییسه جلسه داشت. درباره مراسم جلسات افتتاحیه و اختتامیه دو دوره مجلس، تصمیم اتخاذ شد.

ظهر، در دفترم آقایان [عباسعلى] اخترى [نماینده مشهد] و [عبدالحمید] آقارحیمى [نماینده شهربابک] آمدند و طبق معمول از شکست در انتخابات گله داشتند. جمعى از خانم هاى کارمند جدید مجلس آمدند و از کارپردازى شکایت داشتند که به خاطر مخالفت با کار خانم ها در ادارات، حکم آنها را صادر نمى کنند.

عصر، [آقاى ابوالقاسم سرحدى زاده] وزیر کار و جمعى از کارگران آمدند. راجع به ارزش و حق کار و خط اقتصاد فقاهتى صحبت کردم؛ بى سروصدا نخواهد بود. مهندس [محمد] میرمحمد صادقى و دکتر مفریان آمدند. دکتر مفریان، مدعى است مى تواند در پیچیده ترین صنایع مربوط به علوم فیزیک و شیمى و حتى فیزیک هسته اى مؤثر باشد. اول انقلاب به لندن رفته و حالا برگشته است. ایشان را به سازمان انرژى اتمى معرفى کردم.

سران حزب جمهورى اسلامى گیلان و بعضى از همفکران شان آمدند. از روش [آیت الله صادق احسانبخش] امام جمعه [رشت] شاکى بودند. قرارى با مسئولان روزنامه اطلاعات براى مصاحبه داشتم که به خاطر جلوگیرى از سوءاستفاده در انتخابات، لغو کرده بودم، ولى آمدند و از دستور جدید شوراى نگهبان که تبلیغات را محدود کرده، گله داشتند.

اول شب، قرارگاه خاتم الانبیا جلسه داشت. تغییراتى در طرح عملیاتى دادیم. روحیه آقاى صیاد شیرازى خوب بود، ولى آقاى [محسن] رضایى به آن خوش بین نبود. سپس با رییس جمهور، درباره حزب و اختلافات دو خط فکرى و اطلاعات و تکمیل کابینه مذاکره کردیم؛ سودمند بود. بنا شد، ادامه داشته باشد. شب در مجلس ماندم.