خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ اسفند ۱۳۷۷

صبح جمعى از سپاهیان رفسنجان آمدند. گزارشى از برگزارى جشنواره شهدای رفسنجان - 900 شهید- دادند و از من خواستند که براى جشنواره دوم، به رفسنجان بروم. برایشان صحبت تشویق آمیزکردم.

آقاى محمد درویش آمد. گفت، دخترش ندا و فرزندانش را پس از طلاق شوهرش نگه دارى مى کند. از گمرک شکایت داشت که براى توریست هاى خارجى که مى خواهند فرش از ایران ببرند، سخت گیرى مى کند؛ با زدن مُهر در گذرنامه ها که باعث خوددارى از خرید مى شود و نیز بى ثباتى نرخ ارز را باعث بى ثباتى بازار و خسارت به سپرده هاى ریالى مردم گفت.

آقاى مهندس [سیدمحمد] غرضى آمد. از اینکه با رأى کمى در شوراى شهر تهران انتخاب شده، ناراضى است و احتمال مى دهد در وزارت کشور، در خواندن آرا، دستکارى کرده اند. به ایشان گفته شده که تا شمرده شدن 35 هزار رأى صندوق هاى تهران، از دیگران جلو بوده، ولى وزارت کشور از آن به بعد، صندوق ها را به فرماندارى برده و براى شمارش و نظارت ضعیف شده و از هیأت مؤتلفه شکایت داشت که به خاطر ایشان و آقاى [غلامرضا] فروزش، از لیست [جامعه] روحانیت [مبارز] جدا شده است. خواست که براى جلوگیرى از انحراف انقلاب، وارد عمل شوم.

عصر دکتر [حمید] میرزاده آمد. دربارة معاونت در مرکز تحقیقات [استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام] صحبت شد. از وضع سیاسى و اقتصادی کشور، اظهار نگرانى کرد و اصرار داشت که به فکر برگشت به مدیریت اجرایى کشور شوم، که نپذیرفتم. کتابى دربارة دستاورد هاى سازندگى و برنامه اول و دوم، [با همکاری آقای شمس الدین حسینی، با عنوان «آمار سخن می گوید»] تألیف کرده؛ اثر خوبى است. قرار شد چاپ کنیم.

آقاى [محمود] واعظى آمد و گفت، مایل است از وزارت امورخارجه، به خاطر فضاى خشک دشوار و بى تحرک و اختلافات آنجا، استعفا بدهد. قرار است در مرکز تحقیقات [استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام] کار کند. مثل آقاى میرزاده، از آینده نگران و خواستار دخالت من است و گفت، بعد از گزارش دکتر [حسن] روحانى از نظر رهبرى در مورد احزاب و تأسیس حزب، منصرف شده اند.