خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ اسفند ۱۳۶۲

با جبهه تماس گرفتم. گفتند پاتک شدید عراق، امروز هم ادامه یافته است. قرارگاه نجف کمى نگران بود. عراق همه چیز را براى پس گرفتن جزیره [مجنون] تجهیز کرده و ما هم مشکل تدارک جزیره را داریم. پیشرفت کار پل، کند شده است. پلى براى عبور از آب هور ابتکار کرده اند که سیزده کیلومتر طول دارد و بدون پایه روى آب مى ماند و پنج تن وزن را تحمل مى کند. در ظرف دو ماه ساخته و به محل حمل شده، اما نصب آن دچار مشکل و کندى شده است.

جلسه علنى را تا ساعت ده اداره کردم و سپس براى شرکت در شوراى عالى دفاع به دفتر آقاى رییس جمهور رفتم. در شورا مشکلات ارتش به خاطر کم شدن بودجه پیشنهادى مطرح بود. راه حل هاى موقتى در نظر گرفتیم. گزارشى از قرارگاه مشترک - که در بندرعباس براى مقابله با خطر تهاجم دشمن به تنگه هرمز از سه نیرو[ى ارتش] و سپاه تشکیل شده - دادند. طرح ارایه شد، اما از لحاظ عمل، عقب هستند. با رییس جمهور هم جداگانه درباره مشکل اختلاف ارتش و سپاه و اصرار ارتش بر به دست آوردن فرماندهى عملیات، بحث شد. فکر کردیم آقاى ظهیرنژاد [رییس ستاد مشترک ارتش] را به جنگ نزدیک کنیم.

عصر هیأت رییسه مجلس جلسه داشت. سپس با تلویزیون درباره جنگ مصاحبه داشتم. شب آقایان درى [نجف آبادى ] و نادى آمدند و درباره انتخابات اصفهان و شرکت آقایان فاضل [هرندى] و درى از آنجا صحبت کردند. بنا شد من به حزب [جمهورى اسلامى] و آقاى طاهرى [امام جمعه اصفهان] تذکر بدهم. با آقایان خوئینى ها و هادى هم - که گفته اند نمى خواهند کاندیدا شوند - صحبت کردم و تشویق به شرکت در انتخابات نمودم. قول ندادند، اما قرار شد بعداً جواب بدهند.

شب با سران قوا، مهمان احمدآقا بودیم. امام هم در جلسه شرکت کردند. بیشتر صحبت ها درباره جنگ بود و امام از نامه آقاى منتظرى - که وضع جنگ را بد ترسیم کرده بودند - گله داشتند. قرار شد من به ایشان تذکر دهم.