خاطرات اکبر هاشمی - ۵ فروردین ۱۳۶۲

تا ساعت ده و نیم صبح، در خانه براى خطبه هاى نمازجمعه، مطالعه مى کردم. نمازجمعه را در دانشگاه تهران اقامه کردم؛ بحث هاى عدالت اجتماعى تعقیب شد و شرحى بر بیانات امام در روز نوروز گفتم.  سخنان ایشان، موضع ما را در مقابل طرفداران سرمایه دارى محکم تر کرده است. از بازداشت آقاى راغب حرب امام جمعه جبشیت لبنان، توسط اسراییل گفتم و از حمایت هاى محافل دینى لبنان از او تجلیل کردم.  

عصر و شب به مطالعه و استراحت و بررسى کتاب «ارزش ها و مکتب ها» پرداختم. این کتاب را در زندان نوشته ام و بنا است به صورت پاورقى در روزنامه ها چاپ شود.  لحن و مطالب کتاب نسبت به مارکسیسم و مارکسیست ها مخصوصاً شوروى تند است. گرچه اگر مسئولیت هاى فعلى را نداشتم، اشکالى نداشت، اما در شرایط فعلى و با توجه به روابط دو کشور باید تعدیل شود.  

شب خبر رسید، در منطقه اى بین تهران و آمل - 80 کیلومترى تهران - زلزله آمده و بخشى از کوه ها به [جاده] هراز ریخته و از مسافران [این جاده] تلفاتى گرفته و به روستاهاى منطقه هم آسیب زیادى رسانده است.  

قرار بود امروز عصر، فائزه و حمید [لاهوتى] هم از مازندران به تهران بیایند. عفت کمى نگران شده بود؛ معلوم شد هنوز در گنبد هستند. عصر احمدآقا آمد و راجع به جنگ و وضع کشور و سپاه صحبت کردیم. براى سپردن اختیارات فرماندهى کل قوا به[آیت الله] آقاى خامنه اى مشورت کرد؛ نظر موافق دادم.  گزارش ها را از مجلس آوردند؛ خواندم.