خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ اسفند ۱۳۶۵

به جلسه علنى مجلس رفتم. قبل از شروع جلسه به نمایندگان گفتم، وقت کم و پیشنهاد زیاد است، خوب است از بخشى از پیشنهادها صرف نظر شود که امروز کار بودجه تمام شود. چون تب شدید داشتم، زود به دفترم برگشتم. تا عصر به استراحت و مطالعه سطحى در دفترم گذشت. بالاخره آقاى کروبى نزدیک ظهر از مجلس رأى گرفت پیشنهادهایى که بار مالى دارد، مطرح نشود که با اکثریت قوى آراى نمایندگان تأیید شد. این مصوبه ده ها پیشنهاد را از سر راه برداشت و کار بررسى تبصره ها تمام شد.

قرار بود وزیر خارجه الجزایر به ایران بیاید و حدس مى زدیم پیشنهاد کنار گذاشتن صدام را مطرح کنند، ولى سفرش را کنسل کردند. نمى دانیم چرا؟ گفتند مریض شده است. آقاى [سیاوش زرگر] یعقوبى سفیرمان در الجزایر آمد. مدعى است انقلاب ما در میان مردم و مسئولان الجزایرى اعتبار و عظمت دارد. در جنگ هم ما را پیروز مى دانند. گفتم سیاست ما هم به خاطر مواضع سرد و کم وفایى اخیر لیبیایى ها، گرمى بیشتر با الجزایر است.

مغرب به خانه رسیدم. دکتر جزایرى معاون وزیر بهداشت برایم پزشک آورد. مسکن و آنتى بیوتیک و بخور داد و تأکید بر استراحت کرد. با اینکه تب دارم، شب ها را به راحتى مى خوابم. عفت گفت بناست براى عمل روى سینوس ها فردا به بیمارستان برود و خواست که دعا کنم و صدقه بدهیم و گوسفند قربانى نماییم.