خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ خرداد ۱۳۶۸

بعد از نماز به رادیوهای آمریکا و انگلیس گوش دادم و گزارش ها و تلکس ها را خواندم. همه دنیا به عظمت مراسم عزاداری و وفاداری مردم نسبت به امام و انقلاب اعتراف کرده اند. آنها دچار تعجب شده اند و از اینکه می بینند همه تحلیل هایشان غلط از آب درآمده، دچار بهت اند.

عراق فعالیت منافقین را محدود نموده و صدام درباره فواید صلح صحبت کرده است. انتخاب آقای خامنه ای و پیش بینی انتخاب من به ریاست جمهوری را دلیل بر حاکمیت منطق اعتدال تفسیر می کنند.

دکتر [علی اکبر] ولایتی [وزیر امور خارجه] و [محمود] واعظی [معاون وزیر امور خارجه] آمدند. درباره سفر به شوروی و مسائل مربوط به آن مذاکره شد. قرار شد سفر در موقع خودش انجام شود و سفر بلغارستان و مجارستان انجام نشود. همچنین درباره مطالب مصاحبه ای که در پیش داشتم، مشورت شد. کاردارمان در کره جنوبی آمد. گفت آنها آماده همکاری در امور صنایع نظامی هم هستند. پیشنهاد مشخصی برای آزمایش دادم.

مصاحبه مطبوعاتی و رادیو تلویزیونی در مجلس داشتم. تعداد خبرنگارهای خارجی خیلی زیاد بود و سخت تحت تاثیر عظمت حضور مردم در صحنه بودند. این مصاحبه بیش از دوساعت ونیم طول کشید. آنها همه مسائل مهم را مطرح کردند. اعلان نامزدی ریاست جمهوری نمودم .

ظهر بیانیه آیت الله خامنه ای را مطالعه کردم؛ برای مشورت فرستاده بودند. خوب است. چند تذکر دادم. اولین بیانیه پس از انتخاب به رهبری است .

آقای [محمدعلی] انصاری تلفنی خواست که پادگان کهریزک را برای پشتیبانی و توسعه مزار امام در اختیار ستاد مراسم امام بگذاریم. دستور دادم بدهند. اسرای عراقی آنجا هستند؛ قرار شد به جای دیگر منتقل شوند. عصر شورای بازنگری قانون اساسی جلسه داشت. کلیات رهبری تصویب شد. آقای [احمد] آذری قمی آمد. درباره لزوم تمرکز سهم امام در دست رهبر فقیه گفت.

آقای [ابراهیم] امینی آمد. گفت آقای منتظری با رهبری آقای خامنه ای مخالف است و تایید نمی کنند. گفتم تلاش کنند که تایید کنند و متقابلاً ما روی مرجعیت ایشان کار کنیم. آقای [محمد] عبائی [خراسانی] و آقای [مرتضی] بنی فضل آمدند. همین را گفتند، علاوه بر اینکه اگر نشد می توانیم آقای [محمد علی] اراکی را مرجع معرفی کنیم که بقاء برتقلید میّت را حتی در مسائل عمل نشده جایز می دانند.

آقای مهدوی کنی آمد و گفت رهبری تلگرافی به آقای گلپایگانی بزنند، مبنی بر تشکر از حضور در نماز برای امام و عرض تسلیت و آقای گلپایگانی در جواب، رهبری را تأئید کنند. گفتم اول متن جواب آیت الله گلپایگانی مشخص شود، سپس تلگراف آقای خامنه ای ارسال شود.

به خانه آمدم. تا دیر وقت دسته های عزادار به بیت امام می آمدند و طبعاً امنیت منزل ما که در جوار بیت است، درست نیست. مصاحبه خودم را گوش دادم. اشکال مهمی در جواب ها به نظرم نرسید؛ مجموعاً آرامش بخش است. تب داشتم و با قرص مسکن خوابیدم.