خاطرات اکبر هاشمی - ۷ تیر ۱۳۷۷

ساعت نُه صبح، با اتومبیل به سوى رامسر حرکت کردیم. عفت و اشرف، [خواهر همسرم] هم بودند. تونل کندوان به خاطر تعمیر بسته بود. از جاده کوهستانى بالاى تونل رفتیم؛ خیلى باصفا و سرسبز است و سرچشمه بخشى از آب رودخانه کرج. از مرزن آباد به طرف کلاردشت رفتیم و از راه جنگلى عباس آباد عبورکردیم. بخشى از راه آسفالت شده است؛ با کمک هاى خارج از برنامه من ساخته شده و گویا اخیراً کمکى نمى کنند.

ساعت دو بعد از ظهر به اقامتگاه رامسر رسیدیم. هوا ابرى است و دریا طوفانى و آب دریا هم نسبت به سال قبل، کمى عقب نشینى کرده. آخر شب، فاطى و یاسر و اعضاى خانواده هایشان هم رسیدند. دیر حرکت کرده بودند؛ کمى نگران بودیم.

عصر و شب به مطالعه گزارش ها و تاریخ ایران گذشت. ترور یک خواننده از طایفه بربر در الجزایر، باعث تحریک بربرها شده که یک چهارم مردم الجزایرند و شعار تبعیض و مظلومیت و عرب نبودن مى دهند.

غروب، یک دفعه صداى انبوه جیرجیرک ها از درخت هاى محل اقامت، فضا را پُرکرد و هر چه گشتیم، حتی یکى از آنها را نیافتیم؛ تا حدی که بعضى از همراهان مدعى شدند، خود درخت ها صدا درمى آورند! شدت صدا به حدی است که وزوزى که اخیراً در گوشم ایجاد شده، فراموش شد.

زلزله جیهان و آدانا در ترکیه که منجر به مرگ بیش از صد نفر و جراحت بیش از هزار نفر شده با 3/6 ریشتر، جزو گزارش هاى قابل توجه است.