خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ خرداد ۱۳۶۲

تمام وقت در منزل بودم؛ معمولاً شنبه ها مجلس برنامه اى ندارد. بیشتر به مطالعه پرداختم. آقاى صادق طباطبایى با وقت قبلى آمد. ماجراى گرفتاری اش در آلمان را تعریف کرد و معتقد است توطئه اى علیه او بوده و او واقعاً مبرا است. از سفارت به خاطر تعلل در همکارى، گله داشت. امیدوار به تبرئه نهایى است. براى دادن حق الوکاله به وکلاى آلمانى، معطل است و نمى داند از کجا بیاورد؛ توقع دارد که دولت بدهد. 

درباره سقوط هواپیماى آرژانتینى در شوروى که هیاهوى خرید اسلحه از اسراییل را به راه انداخت و خرید تانک ها و خسارات هم صحبت شد. بعد از ظهر آقاى [محمدعلى] هادى [نجف آبادى] و بعضى از اعضاى کمیته عراق آمدند. 

 از کم کارى وزارت امورخارجه و صداوسیما و ضعف نماینده رییس جمهور، گله داشتند. با رییس جمهور صحبت کردم؛ اینها را مقصر مى دانستند. قرار شد بعداً صحبت کنیم و راجع به افغانستان صحبت هایى شد. نامه هشتاد نفر از نمایندگان را که از امام خواسته اند، اجازه بدهند به عنوان مقابله به مثل و بازداشتن بعث عراق از زدن شهرها، شهرهاى عراق را بزنیم، براى احمدآقا فرستادم که به امام بدهد. قسمتى از مقاله «روایت هجران» را براى شهداى هفتم تیر نوشتم.