خاطرات اکبر هاشمی - ۱۴ تیر ۱۳۷۲

به خاطر در پیش داشتن سفر به ترکیه ملاقات نگذاشته بودم و بیشتر به انجام کارهاى دفتر پرداختم که کارى بر زمین نماند. چمدان را بستم و از استخر هم استفاده کردم. تذکراتى به دفترم دربارة برنامه سفرم دادم.

ظهر فاطى آمد. با سعید، على، سارا و کاظم عازم لیبى، مراکش و تونس اند. دوهزار دلار به او دادم و توصیه کردم که در هزینه صرفه جویى کنند؛ گرچه ذاتاً صرفه جو و قانع است.

ساعت پنج بعد از ظهر به فرودگاه رفتیم. آقاى [محمد] نوازشریف، نخست وزیر پاکستان در راه سفر به استانبول در مهرآباد فرود آمد. دکتر حبیبى [معاون اول رییس جمهور] استقبال کرد و سپس با من مذاکراتى داشت. از آینده پاکستان نگران است و از موضع ما ناراضى است. تا پاى پلکان هواپیما بدرقه اش کردم. سپس به پاویون برگشتم. مصاحبه اى کردم و با مراسم رسمى و بدرقه جمع زیادی از شخصیت ها، ساعت بیست دقیقه به هفت، براى شرکت در اجلاس سران کشورهاى عضو اکو، به سوى استانبول پرواز کردیم. محسن و مهدی و دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، [سیدمحمود] دعایى،[نماینده تهران]، [علیرضا] معیرى، [مشاور امور بین الملل رییس جمهور]، [محمدهادی] نژادحسینیان، [وزیر صنایع سنگین]، محسن رضایى، [فرمانده کل سپاه پاسداران] و دکتر [محمدحسین] عادلى، [رییس کل بانک مرکزی و بعضى از کارکنان دفتر و محافظان همراه بودند.

با دو ساعت و پنجاه دقیقه پرواز، حدود ساعت نُه شب، نزدیک غروب در فرودگاه استانبول فرود آمدیم. تفاوت افق تهران و استانبول، یک ساعت و نیم است. هوای اینجا از تهران خنک تر و مرطوب تر است.

بعد از استقبال رسمى آقاى سلیمان دمیرل، رییس جمهور و سان و سرود و گفتن «مِرحبا عِسکر» [= سلام سرباز]، براى تشویق نظامیان تشریفات، با جمعى از همراهان، با هلى کوپتر در کنار بُسفُر نزدیک اقامتگاه فرود آمدیم. جمعى از همراهان با ماشین به هتل منتقل شدند. بقیه مهمان ها هم که قبلاً همگى رسیده بودند، همان جا بودند. محل اجلاس هم همان جا بود.

شب برنامه اى نداشتیم. مقدارى با سران حرف زدیم. با محسن و مهدی شام خوردیم و دیر وقت خوابیدم. مقدارى وقت صرف دیدن کانال هاى متعدد تلویزیون ترکیه کردم. نزدیک سى شبکه تلویزیونی متنوع در هتل قابل رؤیت است.