خاطرات اکبر هاشمی - ۳ مرداد ۱۳۷۷

رسانه هاى خارجى، روى خبر ملاقات جامعه مدرسین [حوزه علمیه قم] با آقاى خاتمى، تبلیغات شیطنت آمیز دارند. مى گویند، آقاى خاتمى را تحت فشار گذاشته اند که مطبوعات را محدود و جلوی تحرکات دانشجویان را بگیرد و آزادی ها را محدودکند و آقاى خاتمى مقاومت مى کند.

خلع سلاح عراق، به نکته ظریفى رسیده است. ناظران، اسناد مربوط به بکارگیرى سلاح شیمیایى علیه ایران در جنگ تحمیلى را به دنبال برخورد به سندی در ستاد نیروى هوایى عراق خواسته اند و مى خواهند بدانند، آن امکانات چه شده است؟ عراق در مخمصه قرار گرفته.

پیش از ظهر، با رؤساى کمیسیون هاى دبیرخانه مجمع [تشخیص مصلحت نظام] و مسئولان براى رفع ابهامات و روشن کردن شیوه کار کمیسیون ها، جلسه داشتیم. عصر آقاى [اکبر] ترکان، [رییس سازمان گسترش و نوسازی صنایع] آمد. راجع به مشکلات سیاسى و اقتصادی کشور گفت و خواست که به نحوى کمک کنم و بالاخره صحبت از حزب استقلال [= اعتدال و توسعه] شد که در حال تأسیس آن هستند و گفت، وضع صنایع تحت مدیریت او در سازمان گسترش خوب است؛ به خصوص خودروسازى که بازار تضمین شده خوبى دارد.

آقایان [حسام الدین] آشنا و [امیر] تهرانى، معاونان وزارت اطلاعات آمدند. از خطر غلطاندن آقایان کرباسچى و نورى به صف مخالفان، اظهار نگرانى کردند و گفتند، اگر بناست رهبرى عفو کنند، بهتر است پیش از اینکه فشار زیاد شود و حالت انفعالى بگیرد، اقدام شود. گفتند، وضع روحى آقاى [احمد] آذرى [قمی] خوب است و مذاکرات شان را با آقایان احمد منتظرى و سیدهادی هاشمى، دربارة مسأله آقاى منتظرى را توضیح دادند و گفتند، آقاى خاتمى اصرار دارد که [آقای شهیدی]، مدیرکل اطلاعات اصفهان را به خواست آقاى [سیدجلال الدین] طاهرى، [امام جمعه اصفهان] عوض کنیم، ولی علماى دیگر مخالف اند و آقاى [قربانعلی] دُرّى [نجف آبادی، وزیر اطلاعات]، مشکل پیدا کرده. از توقع افکار عمومى از من، براى حمایت از آقاى کرباسچى گفتند.

آقاى [احمد] وحیدی، از دبیرخانه [مجمع تشخیص مصلحت] آمد. راجع به بودجه و تقویت سازمانشان استمداد کرد و گزارشى از وضع نیروى قدس داد و گفت، زمینه هاى مساعدی براى حضور در یمن، سودان، گامبیا و تاجیکستان، براى سازماندهى نیروهاى مسلح شان بوده، ولى هنوز استفاده نشده است. شب در دفترم ماندم. دیروقت خوابیدم.

طالبان در افغانستان، استفاده از تلویزیون را ممنوع کرده اند و مأموران براى جمع آورى تلویزیون ها، به خانه هاى مردم مى روند و نیز از مأموران امداد خارجى خواسته اند که به یک منطقه خاص که مشخص شده، منتقل شوند و آنها مخالفت کرده ا ند و از افغانستان بیرون رفته اند. مقامات غربى و بین المللى، به خاطر این دو موضوع، طالبان را تحت فشار گذاشته اند.