خاطرات اکبر هاشمی - ۱۶ دی ۱۳۷۳

اول وقت دکتر روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی]، تلفنى اطلاع داد که دیشب در اصفهان، تیمسار [منصور] ستاری، [فرمانده نیروی هوایی ارتش] و تیمسار [مصطفی] اردستانى و تیمسار [علیرضا] یاسینى و چند نفر دیگر از فرماندهان نیروى هوایى ارتش و خدمه هواپیماى جت استار در سانحه سقوط هواپیما شهید شده اند؛ خیلى متأثر شدم. هم ستارى و هم اردستانى، در جنگ خیلى خوب خدمت کردند و تیمسار ستارى در اداره نهاجا و مخصوصاً امور فنى و صنعتى، خیلى کارهاى مؤثرى کرد و صرفه جویى هاى زیادی داشت. فردی را به خوبى تیمسار ستارى، در تمامى نیروهاى مسلح نمى شناسم و اردستانى هم خلبان نمونه و کم نظیرى بود و حقیقتاً از دست دادن آنها خسارت عمده اى است.

دکتر روحانى هم خیلى با آنها دوست بود و ارزش آنها را مى دانست و اصرار داشت که یک روز عزاى عمومى اعلان کنم و من پیام تسلیت به رهبرى بدهم. به خاطر اینکه موضوع تبدیل به مسأله سیاسى نشود و از طرفى، بعداً توقعات زیادی از اعلام عزاى عمومى در مرگ بزرگان داشته باشند، عزاى عمومى را مصلحت ندیدیم و با مشورت با آیتالله خامنه اى، در حد پیام تسلیت اکتفا شد.

دیشب همشیره طیبه و همراهان و فاطى و اعظم و بچه ها آمده بودند و امروز مهدی و یاسر و محمود با بچه هایشان رسیدند. به خاطر حاجیه والده که خیلى پیر و فرسوده شده اند، ظهر همگى جمع بودند. جمع خانوادگى خوبى بود. عصر هم آشرشته خوردیم. پیش از غروب لتیان را ترک کردیم. حسین شریفیان، اطلاعات خوبى از وضع بازار و اقتصاد ترکمنستان و مبادلات آنها با استان خراسان داد.

شب در خانه گزارشها را خواندم. با وجود اعلان دستور قطع حمله به چچن از سوى آقاى یلتسین، هنوز گروزنى بمباران و ارتش روسیه تقویت مى شود. گزارشى تصویرى از وضع آذربایجان از تلویزیون پخش شد؛ جالب است. خاطرات دو روز را نوشتم.