خاطرات اکبر هاشمی - ۱۱ بهمن ۱۳۷۵

آقاى [حسین] کریمى، معاون قضایى آقاى [محمد] یزدی، [رییس قوه قضاییه] آمد. توضیحاتى دربارة وضع قوه قضاییه داد و از آینده قوه، اظهارنگرانى کرد. گفت، دو جمع حضور دارند؛ یکى گروه حقانى ها که خودتصمیم هستند و با آقاى یزدی هم میانه خوبى ندارند و بعضاً سیاست را در قضا دخالت مى دهند؛ گروه دیگرکه مایه سیاسى ندارند و تحت نفوذ آقاى [محمدرضا]، عباسى فرد، [رییس دیوان عدالت اداری]، با گروه اول تعارض دارند. در این میان، افرادی هم هستند که توجه شان به مسایل قضایى است و مستقل عمل مى کنند که خودش از آنها است. از بعضى تصمیمات حساب نشده آقاى [محمد] یزدی، گلایه داشت که گاهى هم پس از روشن شدن حقیقت عوض مى شود و ضمن اینکه برحُسن نیت و فضایل قضایى آقاى یزدی تأکید داشت. از من، براى اصلاح وضع کمک مى خواست.

بنا بود [آقای شعبانی فرد]، استاندار ایلام بیایدکه نیامد. جلسه شوراى عالى انرژى هسته اى داشتیم. آقاى [رضا] امراللهى، [رییس سازمان انرژی اتمی] و همکارانش، در خصوص پیشرفت در کار ساخت انواع لیزر و انواع داروهاى هسته اى و طرح ساخت راکتور آب سنگین و مشکل کار طرح هایمان با چین، در خصوص ساخت نیروگاه و چرخه ساخت سوخت نیروگاه ها و مسأله نظارت بین المللى، گزارش کار دادند. این دومین جلسه شوراى عالى، در تمام دوره ریاست جمهوری ام بود.

افطار بچه ها به دفتر من آمدند. شب ساعت ده ونیم، براى مراسم شب [احیاء] 21 رمضان، به مرقد امام رفتیم. به محض رسیدن، سخنرانى نیم ساعته اى دربارة شب قدر و شهادت حضرت على (ع) و دهه فجر و روز رحمت و دستاوردهاى سیاسى، اقتصادی، فرهنگى، علمى و فنى ایراد کردم و به خانه برگشتم. عفت و بچه ها براى مراسم شب قدر ماندند. در مراجعت، یکى از ماشین هاى اسکورت، به عقب ماشین من خورد و به خیرگذشت. کمى از شب را خوابیدم.