خاطرات اکبر هاشمی - ۷ بهمن ۱۳۷۲

تا ساعت نُه صبح کارها را انجام دادم. [آقای رشید عالماوف]، وزیر امورخارجه تاجیکستان آمد. نامه [آقای رحماناوف]، رییس جمهور را آورد که با خط فارسى نستعلیق نوشته بود. علاوه بر متن دوستى، خبر داده که بنا دارند در سال آینده آشتى ملى برقرار کنند و انتخابات انجام دهند و کمک ما را خواسته اند. عقیده دارند که ما به مخالفان دولت کمک مى کنیم. قول مساعد دادم و تأکید بر ضرورت وفاق ملى کردم.

آقاى [محسن] دعاگو، [امام جمعه شمیرانات] آمد. نظراتى دربارة مسایل صنعتى و بازرگانى کشور ایراد کرد. براى اقدامات عمرانى که از سوى بعضى از ائمه جمعه در خرمشهر دارند، کمک خواست؛ قبول کردم، به همان اندازه که کمک جمع کنند، من هم کمک کنم. گفت تاکنون بیست و شش میلیون تومان جمع کرده اند.

مجمع تشخیص مصلحت جلسه داشت. قرار شد تعزیرات آرد و نان، همچنان در اختیار دولت بماند. مشکل اراضى متصرفى وزارت نیرو که براى دانشگاه گرفته و دادگاه به نفع مالکان قبلى رأى داده است، حل شد. تا ساعت چهار بعد از ظهر در دفترم کار کردم. از استخر استفاده کردم و با اخوى محمد، [رییس سازمان صدا وسیما] و آقای [علی] لاریجانى، [وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی]، دربارة صداوسیما و وزارت ارشاد مذاکره تلفنى داشتم.

عصر به خانه آمدم. تا آخر شب، وقت به تماشاى تلویزیون و مطالعه گزارش ها گذشت. فائزه و بچه هایش آمدند و شام خوردیم. از یاسر هم دربارة وضع تحصیل اش پرسیدم؛ گفت دو ترم دیگر باقى مانده است.

امروز مهدی هم آمد و گزارش سفر به ترکمنستان را داد. اطلاعات باارزشى از وضع صنایع و منابع نفت و گازشان آورده است. آقاى نیازُف او را عضو کمیسیون احداث خط لوله کرده که در پذیرفتن آن مُردّدیم.