خاطرات اکبر هاشمی - ۲۳ دی ۱۳۶۵

بعد از نماز صبح با آقاى شمخانى تلفنى صحبت کردم. دیشب توانسته اند یکى از قرارگاه هاى مهم دشمن در شرق رود دویجى را تصرف کنند و نیروى کافى وارد جزیره بوارین کنند. دیشب هم وارد شده بودند، ولى چون مشکل همان قرارگاه باقى بوده، پیشرفتى حاصل نشده بود. آقاى محسن رضایى اطلاع داد که موشک به بغداد زده شده است. دستور دادم حل مسأله نفوذ دشمن در میان دو بخش در اولویت قرار گیرد. قرار است براى نظارت بر عملیات ارتش به غرب بروم.

آقاى [احمد] وحیدى آمد. از قربانى فر نقل کرد که به کنگرلو گفته نظامیان شوروى به عراق آمده اند و هدایت عملیات در مقابل ما را به عهده گرفته اند. لحن شوروى در حمایت از عراق، اخیراً صریح و گستاخ شده است.

ساعت نه صبح به سوى غرب حرکت کردیم. در بین راه از اندیمشک وضع جبهه را پرسیدیم. نگران بودیم؛ چون نیروهاى گارد رییس جمهور عراق، امروز پاتک سنگینى آغاز کرده اند. ناهار را در کافه اى در نزدیک کوهدشت خوردیم و نماز ظهر را همان جا خواندیم. نزدیک غروب به اسلام آباد غرب رسیدیم. تازه بمباران شده بود. مردم شهر را تخلیه کرده بودند و شبیه تعطیل عمومى بود، حتى پمپ بنزین ها هم کار نمى کرد.

اول شب به قرارگاه غرب نیروى زمینى ارتش در ارتفاعات مشرف به سومار و نفت شهر رسیدیم. در بین راه بعد از کوهدشت تا اینجا، همه جا از میان جنگل هاى بلوط گذشتیم. خوشبختانه در غرب این همه جنگل خوب داریم.

در قرارگاه، آقاى حسنى سعدى و آقاى جمالى گفتند که دیشب یک اسیر عراقى گرفته ایم. او گفته که از عملیات ما مطلعند و آنها هم یک درجه دار از ما اسیر گرفته اند. نظرشان را راجع به انجام عملیات خواستم. گفتند بهتر است عمل بکنیم. آنها براى انجام عملیات جلوتر رفتند. من هم در قرارگاه به انتظار ماندم.

احمدآقا تلفنى پیغام داد که زدن موشک به بغداد خیلى مؤثر بوده، باز هم زده شود. گفتم بزنند.

بعد از نماز و شام، دعاى توسل خواندیم. ساعت ده ونیم، عملیات با رمز «یا فاطمه الزهرا(س)» آغاز شد. نیروى زمینى با پنج لشکر عمل مى کند. از بام قرارگاه، خواستم منظره را ببینم، ولى جز صداى توپ ها و برق آتش سلاح ها، چیزى قابل تشخیص نبود. به انتظار نتیجه ماندیم. اطلاع رسید عراق، خرم آباد و باختران را بمباران کرده و در جنوب موفقیت داشته ایم.