خاطرات اکبر هاشمی - ۲۳ آذر ۱۳۶۲

صبح زود براى شرکت در سمینار شوراهاى ائمه جمعه استان ها عازم قم شدیم. ساعت هشت و نیم به قم رسیدیم. اول به منزل آیت الله منتظرى رفتم و مقدارى صحبت کردم و همراه ایشان در جلسه شرکت کردم. من مفصلاً صحبت نمودم و نظراتى براى کیفیت برخورد ائمه جمعه با انتخابات مطرح کردم؛ مورد توجه قرار گرفت. رأى گیرى شد و تصویب گردید. سمینار را از مشکلاتى که براى صدور قطعنامه و تصمیم گیرى داشت، نجات دادم.

دوباره به منزل آقاى منتظرى رفتم. مذاکرات مفصلى داشتیم. ایشان از اینکه بیت و اطرافیانش مورد انتقاد و سوءظن قرار گرفته اند، ناراحت است. مطالبى هم از نظرات جامعه مدرسین [حوزه علمیه قم] راجع به دولت و من و[آیت الله] آقاى خامنه اى نقل کردند و راهنمایى نمودند. از فشارى که سپاه علیه روحانیون بیدار وارد کرده، انتقاد نمودند. از مخالفت سپاه با بیت خودشان، ناراحت بودند. پیام هایى توسط من، براى امام و رییس جمهورى در مورد بیت خودشان دادند. ناهار مهمان ایشان بودم. کمى استراحت کردم. مصاحبه اى با تلویزیون نمودم. به حرم حضرت معصومه (س) رفتم و سپس به تهران حرکت کردم.

به جلسه هیأت رییسه [مجلس] با تأخیر رسیدم. تصمیماتى درباره تجدید انتخابات براى شرکت در بین المجالس و هم براى تحویل گرفتن محل بیمارستان بیمه هاى اجتماعى -کنار مجلس قدیم - گرفتیم. اول شب، خبر رسید که عراق به بهانه تلافى انفجارهاى کویت به شهرهاى اندیمشک، دزفول، بهبهان و رامهرمز موشک زده و نهاوند را بمباران کرده است. بمب گذارى کویت هیچ ربطى به ایران ندارد و عراق موذیانه ایران را متهم مى کند و خودش را مدافع اعراب معرفى مى نماید. به همین جهت، شب به خانه نرفتم و در دفترم ماندم. با [آیت الله]آقاى خامنه اى براى تلافى حمله و انتقام صحبت کردم. ایشان تازه از سفر برگشته بودند. خودم با سرهنگ صیاد [شیرازى فرمانده نیروى زمینى ارتش] صحبت کردم.