خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ مرداد ۱۳۶۲

در منزل ماندم. صبح دکترمعتمدى پزشک معالج امام آمد. به ایشان گفتم که در دو سه هفته اخیر، دو سه بار، قفسه سینه ام درد گرفته است. گفت که باید خیلى مراقب باشم. قرار شد هفته آینده، نوارى از قلب من بگیرد و آزمایشى هم از خون داده بشود. از وضع بهداشت گله داشت و از ضعف بهدارى و عدم ایمان مسئولان بهدارى به بهداشت و از فشار دانشجویان بر اساتید؛ پیشنهاد تغییر وزیر بهدارى را مى داد.

ظهر، اخوى محمد آمد و محورهاى مصاحبه ها و تبلیغات آینده در رابطه با حزب توده را که در کمیسیون مخصوص مطرح بود، توضیح داد. قرار شد، چیزهایى که مایه تضعیف ارتش مى شود، تعقیب نشود و مواظب سیاست توده ای ها، مبنى بر ایجاد اختلاف و ادعاى نفوذ در ارگان ها و تأثیر در حرکت ارگان ها باشند. محورهاى جاسوسى، خرابکارى، براندازى، عامل بیگانه بودن و... تأیید شد. راجع به صداوسیما و مذاکره با رییس جمهور هم صحبت شد.

عصر، گروهى از مسئولان مدرسه نیکان آمدند و نگران سیاست وزارت آموزش و پرورش، در محدود کردن فعالیت این گونه مدارس و نیز ضربه خوردن از ناحیه وضع سیاسى بد انجمن حجتیه، به خاطر همکاری شان با مدرسه بودند.

[آیت الله]آقاى خامنه اى، تلفنى خواستند که در جلسه اى براى آینده جنگ شرکت کنم. آقایان [سرهنگ على] صیاد [شیرازى] و [محسن] رضایى به همین منظور از جبهه آمده اند. قرار گذاشتیم، فردا صبح جلسه باشد. اطلاع دادند امروز فشار عراق در مهران، زیاد بوده و در جنوب مهران مقدارى جلو آمده اند. گرچه اطلاعیه قرارگاه نجف - که شب منتشر شد- چیزى غیر از این را گفت. فائزه و دکتر حمید لاهوتى آمدند. وزارت بهدارى با رفتن حمید به گنبد براى انجام وظیفه کار خارج از مرکز، مخالفت نموده؛ با اینکه مدتى آنجا کار کرده است. بیشتر وقتم، صرف مطالعه شد. مقدارى هم با محسن صحبت کردم و او را در جریان امور کشورى قرار دادم.