خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ مرداد ۱۳۶۲

تا ساعت سه بعد از ظهر در منزل بودم. گزارش هایى از سازمان هاى دولتى خواندم؛ مقدارى هم کتاب [ویلیام] سولیوان - سفیر آمریکا در تهران در دوران انقلاب- را مطالعه کردم. در این کتاب خیلى چیزها درباره ماهیت رژیم هاى وابسته و نحوه ارتباط شان با کشورهاى استعمارگر، وجود دارد.  محسن، براى تهیه بلیط سفر، بیرون رفت و مهدى و یاسر و فائزه در کرمان، منتظر تهیه بلیط به تهران بودند. تلفنى صحبت کردند. سعید [لاهوتى] هم براى تهیه مقدمات رفتن به اهواز، براى انجام خدمت وظیفه، اقدام کرد. مسئول پشتیبانى نیروى زمینى گفته بود، پنج روز دیگر، براى کار در تهران بماند. گویا اینجا دکتر کم دارند و در آنجا وسیله کار دندانپزشک، آماده نیست.

ساعت چهار به مجلس رفتم. گزارش ها را خواندم و نامه هاى ادارى را امضا کردم. آقاى صباح زنگنه [نماینده شیراز] که از سیرالئون برگشته بود، آمد و گزارشى از دو کنفرانس سیرالئون و بنگلادش - که براى تبلیغات در رابطه با حج به خرج ما و به مباشرت خود آنها برگزار شده بود - داد؛ راضى بود. بعضى ها هم این کنفرانس ها را بى نتیجه مى دانند و مى گویند آدم هاى حسابى، شرکت نمى کنند. ضمناً از ضعف سفارت ما در پاریس و بعضى جاهاى دیگر گفت و از نیاز ترک هاى مسلمان مقیم آلمان به کمک ما و از انشعاب در آنها و تمایل اکثریت به انقلاب ما و پیشنهاد آنها در مورد خرید از شرکت هاى مسلمان ترکیه و از اختلاف هواداران حزب و کانون در پاریس صحبت کرد.

در جلسه شوراى عالى اقتصادى شرکت کردم؛ درباره قیمت برنج و وضع چاى و ایجاد بندر آزاد در جزیره کیش، بحث کردیم. به نتیجه قطعى نرسیدیم. از جبهه خبر دادند، امروز در جبهه مهران، عراقی ها پاتک سنگین کرده اند؛ ولى بى نتیجه بوده است و با تلفات عقب نشسته اند. در جبهه شمال هم، وضع مان خوب است. شب با [آیت الله]آقاى خامنه اى درباره وزارى جدید، حزب [جمهورى اسلامى] و چیزهاى دیگر، مذاکره کردیم.