خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ مرداد ۱۳۶۳

ساعت شش ونیم صبح به مجلس رفتم. مشکل توافق بر سر وزرا، رفع نشده بود. در مجلس هم افرادى هستند که مى کوشند کار وزراى دولت درست نشود تا کابینه دچار مشکل باشد. مى خواهند مجلس، بدون یکسره شدن کار کابینه، تعطیل شود. به نخست وزیر و رییس جمهور [درباره تصویب وزراى پیشنهادى] اصرار کردم که سه نفر مورد قبول و توافق را به مجلس بفرستند و نمایندگان را از اخلال در کار منع کردم.

اعتبارنامه نمایندگان فریمان و گچساران مطرح بود. جلسه را به آقاى ربانى [املشى] سپردم. به دفترم آمدم و با پیگیرى بالاخره در آخرین لحظات کار مجلس، نامه نخست وزیر مبنى بر معرفى سه وزیر علوم و صنایع و بهدارى را به مجلس رساندم. نمایندگان مخالف را از اخلال مأیوس کردم. بلافاصله نمایندگان مخالف، حربه دیگرى را به دست گرفتند که وزرا را با عجله به مجلس آورده اند و مى خواهند از وقت محدود [مجلس] و خواست نمایندگان [موافق] براى تعطیلى مجلس استفاده کنند.

عصر، در جلسه شوراى مرکزى حزب [جمهورى اسلامى] شرکت کردم. بیشتر بحث، درباره وزراى جدید بود؛ روحیه محافظه کارى بر شورا حاکم است. شب، جلسه شوراى داورى در دفتر آیت الله خامنه اى داشتیم، ولى بیشتر درباره جهت و خط حزب [جمهورى اسلامى] صحبت کردیم. من از طرد نیروهاى لایق انتقاد کردم، ولى به نتیجه محسوسى نرسیدیم؛ گرچه دیگران هم مى پذیرفتند که باید آنها را طرد نکرد. آخر جلسه، پیشنهاد توافق درباره وزراى دفاع و آموزش و پرورش را به نخست وزیر و رییس جمهور ارایه دادم، به نتیجه نرسید؛ سلیقه هایشان تضاد داشت.

دیروقت به مجلس رفتم و خوابیدم. نخست وزیر و معاون بانک مرکزى براى وادار کردن نمایندگان مجلس در شوراى پول و اعتبار، به امضای مجوز بیرون آوردن اسکناس، از زیر کلید خواستند؛ به خاطر کم شدن پشتوانه ارزى، [در میزان] اسکناس، مشکل پیدا کرده اند. [با نمایندگان عضو شوراى پول و اعتبار] مذاکره کردم. قرار شد [نمایندگان مورد نظر] گزارش [آقاى میرحسین موسوى، نخست وزیر و معاون بانک مرکزى را در این مورد] بگیرند و عمل کنند. از عدم همکارى مسئولان بانک ها [با مصوبات شوراى پول و اعتبار] و کم کارى آنها در جلب پول هاى مردم، گله داشتند.