خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ مرداد ۱۳۶۲

در جلسه علنى، انتخابات، براى تعیین نمایندگان مجلس در شوراى سرپرستى صداوسیما برگزار شد. به امر امام، من پیشنهاد کاندیداتورى را پذیرفتم؛ خودم مخالف بودم، ولى مى دانم به خاطر مشکلاتى که پیش آمده، راه حل همین است و نظر امام صائب است. قرار است از دولت و شوراى عالى قضایى هم، سران انتخاب شوند. آقاى [سیدرضا] زواره اى هم [به عنوان نماینده] على البدل انتخاب شد. بعضى از نمایندگان، به خاطر اینکه، ایشان به امر امام مجبور به استعفا شده بود، به این انتخاب اعتراض داشتند. شب در خانه، عفت هم که از این انتخاب من، ناراضى بود، اعتراض کرد؛ که به اوقات تلخى کشید. شام نخورده، خوابیدم.

عصر، گروهى از فرماندهان عمل کننده لشکرثارالله، از جبهه والفجر آمدند و گزارشى دادند؛ برایشان صحبت کردم.  مسئولان دفاتر سازمان تبلیغات [اسلامى] آمدند، از گمنام ماندن گله داشتند و با طرح متحد کردن نظام تبلیغات مخالف بودند؛ من هم مفصلاً صحبت کردم.  جمعیت زیاد و هوا گرم بود. سپس آقایان جنتى و موسوى و شیرازى و شرعى و واعظى، به دفترم آمدند؛ پیشنهاد کردم آقاى جنتى [دبیر شوراى عالى تبلیغات اسلامى] به جلسه سه شنبه نمایندگان بیایند و توضیح بدهند؛ مایل نیستند که به دولت وابسته باشند و نیاز به پول هم دارند.

روحانیون مبارز افغانستان آمدند. خودشان را خط امام مبارزان افغانستان مى دانند و از عدم توجه خاص به آنها و کم بها دادن به افغانستان، گله داشتند. قرار شد خواسته هایشان را با وزارت خارجه، در میان گذارم. مى خواهند، مثل مبارزان عراقى، رسمیت پیدا کنند؛ براى پذیرش دانشجویان شان در دانشگاه، اسلحه، پول، سفر، تبلیغ و.... سپس آقاى دکتر[هادى] منافى [وزیر بهدارى] و معاونان شان آمدند؛ خواستار تشکیل شوراى سران سه قوه براى تقویت بهداشت و درمان و یکپارچه کردن آموزش پزشکى و کار بهداشت و درمان داشتند. لایحه اى شبیه آنچه در گذشته، دکتر [هادى] منافى با آن مخالفت کرده، تهیه کرده اند.