خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ مرداد ۱۳۶۲

تمام امروز در خانه ماندم؛ استراحتى شد. چند صفحه اى هم از مقاله هفتم تیر [روایت هجران] نوشتم. بخشى از وقتم صرف خواندن خاطرات [زبیگنیو] برژینسکى [مشاور امنیت ملى آمریکا]  درباره جریانات مربوط به سقوط شاه و پیروزى انقلاب اسلامى شد. از این خاطرات، خیلى چیزها به دست مى آید.  یکى از آنها خسارات عمده وابستگى براى وابستگان است و روزهاى ذلت بارشان، در موقعى که حمایت ارباب، ضعیف مى شود و دیگرى بى عاطفگى استعمارگران و توجه انحصاری شان به منافع خودشان و دیگرى ضعف هر دو که در مقابل قدرت مردم، هر دو به زانو در مى آیند و خیلى چیزهاى دیگر.

از دفتر امام خواستم، کسى آمد، براى اینکه فکرى براى سرد کننده تابستان بکنیم؛ هوا خیلى گرم شده و کولر نداریم؛ دیشب، ناچار در حیاط خانه خوابیدم، که از لحاظ امنیتى کار درستى نبود. سئوالى هم از شوراى نگهبان کردم؛ راجع به تفسیر اصل 111 که آیا خبرگان مى توانند در دوره هاى بعد، آیین نامه [داخلى] بنویسند، یا فقط در همین اجلاس ممکن است؟؛ تردید به وجود آمده است.

از وضع جبهه، جویا شدم. قرار شد، دفترم اخبار را بفرستند. آقاى جاسبى [رییس دانشگاه آزاد اسلامى] از من خواست که به [آقاى محمد غرضى] وزیر نفت بگویم، یک ساختمان خالى را در اختیار جهاد بگذارد که جهاد، ساختمان بنیاد مستضعفان را به دانشگاه آزاد [اسلامى] واگذار کند. محسن از رفسنجان آمد و از سلامتى بستگان و مخصوصاً حاجیه والده، خبر داد؛ خوشحال شدم. والده در روستاى فاقد امکانات زندگى مى کند و سن شان بالا است. ارتباط تلفنى نداریم و این مایه دلواپسى است. [آیت الله]آقاى خامنه اى، اطلاع دادند که آقاى عسکراولادى، وزارت بهزیستى را نپذیرفته است. دیشب، قرار شد به ایشان تأکید کنند؛ حدس مى زدم. چون آقاى [اسدالله] بادامچیان در صحبت هایش، با این نظر و حتى با ادامه نخست وزیرى آقاى [میرحسین] موسوى مخالف بود؛ صحبت از نخست وزیرى دکتر ولایتى مى کرد.