خاطرات اکبر هاشمی - ۱۹ فروردین ۱۳۶۳

صبح به مجلس رفتم. چند نفر از کارکنان مجلس، براى حل مشکلات مربوط به مسکن مراجعه کردند. [آقاى فیلیپ ناز] سفیر مجارستان و [آقاى محمد سخاوت البارى] سفیر بنگلادش در تهران به ملاقات آمدند؛ دومى راجع به جنگ حرف داشت و مى خواست موضع ما را براى صلح بفهمد.

آقاى [کمال] خرازى [مدیرعامل سازمان خبرگزارى جمهورى اسلامى] آمد و براى کسب اجازه از مجلس، براى رسمى کردن کارکنان قراردادى خبرگزارى [جمهورى اسلامى]، استمداد مى کرد.

جمعى از مسئولان دادستانى انقلاب اسلامى مرکز و مسئولان زندان ها آمدند. از خطر منافقین مى گفتند و مقصودشان، جلوگیرى از آزادى و عفو زندانیانى بود که اخیراً آیت الله منتظرى روى آن تکیه دارند؛ حدود 12 هزار زندانى در تهران دارند.

با [آقاى عبدالقادر شائول حمید] وزیر امور خارجه سریلانکا ملاقات کردم. بیشتر درباره صلح با عراق حرف زد؛ روى تأمین شرایط ایران تکیه کردم. سلمانى آمد و سرم را اصلاح کرد.

عصر، شوراى مرکزى حزب [جمهورى اسلامى] جلسه داشت. بررسى وضع انتخابات و تبلیغات، وقت را گرفت. معلوم شد، شوراى نگهبان از ملاقات با امام در مورد [رد صلاحیت] آقایان خلخالى و موسوى تبریزى نتیجه اى نگرفته است؛ بعضى ها از اینکه امام، مانع حذف آقایان خلخالى و موسوى تبریزى توسط شوراى نگهبان شده اند، ناراحت بودند.

اول شب، با آقایان [آیت الله] خامنه اى و ربانى املشى جلسه داشتیم. بیشتر در همین مورد صحبت کردیم. به خانه آمدم. همشیره فاطمه و همشیره زادگان مهمان بودند؛ دیروقت خوابیدیم. شایعه سوء قصد به جان من، از هفته گذشته توسط رسانه هاى بیگانه مطرح شده و به دلیل اینکه به خاطر ممنوعیت دوران تبلیغات انتخابات، در رسانه هاى دولتى ظاهر نمى شوم، جا افتاده است. در این مورد مردم خیلى سئوال مى کنند. ناچار براى کم کردن اثر این شایعه، تصویر ملاقاتم با وزیر امور خارجه سریلانکا را تلویزیون پخش کرد.