خاطرات اکبر هاشمی - ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۲

در خانه ماندم و بیشتر در کتابخانه مطالعه مى کردم. بازجوهاى سران حزب توده آمدند و اعترافات [بهرام] افضلى را آوردند. به همکارى در سطح خفیفى اعتراف کرده است. بازجوها مى گویند، خیلى از مطالب را نگفته است؛ مصلحت نمى دانند که آزاد شود، چون احتمال فرار از کشور مى دهند.

با دکتر ولایتى [وزیر امورخارجه] درباره چاه هاى نفت آسیب دیده نوروز صحبت کردم. گفتم؛ نظر من این است که خوب است ما بپذیریم تحت نظر سازمان ملل اقدام شود تا عراق خلع سلاح شود. ایشان گفت؛ به نظر مى رسد کشورهاى منطقه مى خواهند از این موضوع دریچه اى به سوى صلح کلى باز کنند. قرار شد مشاوره شود. ایشان درباره کیفیت برخورد با شوروى بعد از انتشار مصاحبه هاى سران حزب توده پرسید. نظر دادم، سعى کنید روابط تیره نشود.

آقاى [سیداسدالله] لاجوردى  تلفن کرد، اجازه بازداشت آقاى [کاظم] نوروزى نماینده آمل را خواست. گفتم، بهتر است به بازجویى اکتفا شود. آقاى محمدى گیلانى [حاکم شرع تهران] تلفن کرد و مصوبات مجلس را خواست. شب، تلویزیون مصاحبه هاى [محمود] به آذین و [نورالدین] کیانورى را پخش کرد. فکر مى کنم در روشن شدن افکار عمومى خیلى مؤثر باشد.